تمرین استقامتی برای دیواره نوردان و آلپینیست ها:

تمرین استقامتی برای دیواره نوردان و آلپینیست ها

تمرین استقامتی برای دیواره نوردان و آلپینیست ها:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: علمکرد عالی در بولدرینگ و صعودهای ورزشی بیش از اندازه نیازمند قدرت، تکنیک دقیق و اجرای حرکات کارآمد است. در صورتی که حرکات بولدر طولانی و یا مسیرهای بلند مد نظر باشد، علاوه بر "مقاومت بی هوازی" یا میزان کشش ماهیچه های بالا تنه از جمله بازو، آنچه اهمیت می یابد، استقامت است؛ چرا که در چنین موقعیت هایی ادامه ی صعود در نزدیکی مرز لاکتیکی و یا حتی فراسوی آن بسیار مهم است. بنابراین، استقامت تاثیر واقعی بر روی تعداد بیشینه ی حرکات در سنگنوردی ندارد؛ اما ریکاوری (بازگشت به حالت عادی) بین صعود ها را کاملا بهبود می بخشد.

آدام اوندرا در حال دیواره نوردی

با این حال پیش از آغاز یک تمرین پر فشار استقامتی بدانید که این نوع تمرین می تواند دشمن مقاومت و قدرتِ بخش های بالایی بدن شود. چرا که اولا زمان زیادی به خود اختصاص می دهد و چه بسا زمان لازم برای تمرینات قدرتی و مقاومتی را نیز می گیرد؛ دوما چنین تمرینات پر فشاری باعث بروز خستگی ماهیچه ای (Muscle Fatigue) می شود که آن نیز از بازده تمرینات قدرتی می کاهد.

علاوه بر این، تمرین هوازی بیش از حد باعث کاتابولیسم ماهیچه ای ( یک فرآیند آزاد کننده انرژی است که در آن سلول برای کسب انرژی به متابولیسم مولکول های بزرگ و پیچیده می پردازد.) می شود که طی آن بدن شروع به متابولیزه کردن ماهیچه ها در طول تمرینات طولانی می کند.

تمرین استقامتی برای دیواره نوردان و آلپینیست ها

دیواره نوردی و صعود های آلپی بیشتر مربوط به برنامه های یک یا چند روزه ی استقامتی است. اگر هدف شما دست یابی به چنین استقامتی است، تمرینتان باید دقیقا این موارد را در برگیرد. دو روش از بهترین نوع تمرینات برای رسیدن با چنین هدفی، تمرینات سنگنوردی پر حجم و تمرینات ائروبیک هوازی حجیم است.

صعود به مدت یک روز کامل

این یک استراتژی متداول "تمرین هم زمان با صعود است." اگر منابع مورد نیاز را همراه خود داشته باشید، هیچ تمرینی بهتر از پودر زدن های متوالی در روز های تمرین، صعود بیشترین تعداد مسیر از طلوع تا غروب خورشید و یا صعود یک دیواره بلند با درجه سختی IV یا V نیست! هدف این است که تعداد تمرینات از صبح تا غروب به سه جلسه در هفته برسد. اگر این کار را برای چند ماه انجام دهید، به استقامت خیره کننده ای دست خواهید یافت؛ البته واضح است که این نوع تمرین فقط در روزهای محدودی از ماه امکان پذیر است. در این صورت شما به تمرینات پرحجم ائروبیک برای تکمیل تمرین خود نیاز دارید.

تمرینات پر حجم ائروبیک

در اینجا هدف آن است که در یک هفته بتوانید 4 سِت 45 تا 95 دقیقه تمرین هوازی با تمرکز بر مسافت پیموده شده داشته باشید؛ این تمرین می تواند شامل دویدن، پیاده روی سریع، شنا، دوچرخه سواری و یا ترکیبی از همه موارد ذکر شده باشد. پس از مدتی که پیشرفت شما در این تمرینات چشمگیر شد و شرایط مطلوبی کسب کردید، می توانید تعدات سِت ها را به 6 تا 8 عدد در هفته برسانید. به عنوان پیشنهاد برای تنظیم فعالیت های روزانه و نیز افزایش حجم تمرین می توانید دو ست را در یک روز انجام دهید؛ مثلا دوچرخه سواری را صبح و دویدن را هنگام بعد از ظهر انجام دهید. البته دقت کنید که بین هر ست حداقل 6 ساعت استراحت داشته باشید. به طور واضح این یک تمرین هوازی پیشرفته است که دقیقا پس از چند هفته اجرای آن می توان یک مسیر طولانی دیواره ای و بلند را صعود و یا یک اکسپیدشن پرارتفاع را اجرا کرد.

سیمونه مورو ( نخستین صعود زمستانی ماکالو)

جمع بندی

منابع:Training for Climbing: The Definitive Guide to Improving Your Performance

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%AF%D8%B4%D8%AA

با تشکر از وبلاگ سنگنوردی و کوهنوردی فنیو با تشکر از پویا علیخوانی مترجم مطلب

عظیم قیچی ساز» راهی K2 می‌شود

0 نظر

«عظیم قیچی ساز» راهی K2 می‌شود

«عظیم قیچی ساز» فاتح هشت قله بالای هشت هزار متر، برای صعود به دومین قله مرتفع جهان (K2) در منطقه قراقروم، نیمه اول تیرماه سال‌جاری عازم این قله می شود.

این کوه‌نورد تبریزی که ماه گذشته به عنوان اولین ایرانی موفق به صعود قله «آناپورنا» یکی از خطرناکترین و پرتلفات‌ترین قلل هیمالیا شد، نیمه اول تیرماه سالجاری برای فتح قله 8611 متری K2 واقع در منطقه قراقروم مابین پاکستان و چین راهی این قله خواهد شد.

این قله برای اولین بار در سال 1954 توسط دو کوه‌نورد ایتالیایی به نام ‌های «لینو لاچدلی» و «آکیله کومپانیونی» صعود شده است.

یکی از فاکتورهایی که صعود به این قله را به مبارزه تبدیل کرده فنی بودن کوه می باشد. وجود بیش از 45 درجه شیب در اکثر نقاط کوه آن را نیازمند ثابت گذاری در اغلب نقاط صعود نموده و نیاز به 2500 متر طناب در جبهه جنوبی و 5000 متر در جبهه شمالی باعث شده تا اغلب تیم ها به قصد صعود سبک به کوه بیایند.

از طرفی عدم فعالیت باربرها موجب شده تا خود کوه‌نوردان مجبور به آماده کردن مسیر شوند و این امر بر خطرات صعود افزوده است.

منبع: ایرنا

---

گفتنی‌ست: «داوود خادم اصل» در سال 83 پس از دو ماه تلاش بر روی این قله در ارتفاع 7600 متری دچار حادثه و پیکرش در ارتفاعات این کوه سرسخت جاودانه شد ... اما در 31 تیر ماه سال ۸۶، «کاظم فریدیان» موفق شد به عنوان اولین ایرانی این قله را صعود کند.

منبع: کوه نوشت

---

پی نوشت :(زنده یاد لیلا اسفندیاری) در سال 1389 پس از 40 روز تلاش بر روی این کوه تا ارتفاع 7550 متری پیش رفت و به علت شریط بد جوی از صعود این کوه خطرناک باز ماند.

برگرفته از گروه کوهنوردی وغار شناسی ارش سنندج

چهارمین مانور امداد و نجات در غار هامپوئیل مراغه با بچه های آذربایجان شرقی

مقدمه

تداوم در آموزش و تمرین و ممارست و بروز کردن اطلاعات امدادی روز دنیا ، جزو کارهای جدانشدنی تیم های سازمان یافته امدادی بوده و هست . به خصوص ورزش غارنوردی ، که در کشور ما چندین سال است که به صورت تخصصی دنبال شده و هر لحظه ،خطر در کمین غار نوردان می باشد .

خوشبختانه با ورود غارنوردی نوین به کشور ، امر امداد و نجات ، رنگ جدی به خود گرفته و کارهای امدادی توسط افراد دوره دیده در خارج از کشور و همچنین ورود مربیان خارجی و تعلیم روشهای امدادی به صورت عملی و تئوری ، همه ساله به صورت مستمر و فرا گیر در نقاط مختلف کشور اجرا می شود به خصوص انجمن که هر ساله یک برنامه امدادی در برنامه خود دارد .

به هر حال چهارمین مانور امداد و نجات در غار در حالی برگزار شد که غارنوردان تبریز که سه مورد از آن در غار هامپوییل برگزار کرده و این آمار نشان می دهد که غارنوردان تبریز امر امداد و نجات را به صورت جدی دنبال می کنند .

روز اول ( کلاس های آموزشی ) 14 / 3 / 92 :

با رسیدن اعضای شرکت کننده در برنامه به مراغه ، ساعت 8:30 صبح ، به طرف منطقه ، حرکت کرده و ساعت 9در منطقه مستقر می شویم و شروع به زدن کمپ و چادرهایی که هلال احمر در اختیار برنامه گذاشته بودند ، می کنیم و همچنین ایجاد توالت صحرایی جزو کارهای صبح امروز بود .

ساعت 12:30 ظهر بعد از جلسه خیر مقدم گویی و معارفه ، مبحث مدیریت حادثه و چارت سازمانی امداد و نجات توسط آقای جواد نظام دوست ارایه گردید .

بعد از صرف نهار و استراحت مختصر از ساعت 16مباحث آموزشی به شرح زیر ادامه یافت :

- ایجاد کمپ اضطراری توسط آقای جلال زارعی

- انتقال مصدوم به بسکت توسط آقای ابراهیم بیرامیان

- ثابت گذاری مصدوم بر روی لانگ بک بورد توسط آقای سعید ورزند

- ثابت گذاری مصدوم بروی بسکت توسط آقای حسین بویینی

- کمکهای اولیه توسط آقای رضا نریمانی

عصر شبیه سازی محوطه کمپ به غار برای آموزش حمل بسکت از نقاط سینه خیز و جاهای تنگ و کار تمرینی برای روز فردا بود که در انتها بسکت تحویل کمیته فنی جهت انتقال مصدوم به طناب و سیستم کانترویت که توسط آقای احمد شکری ارایه گردید

در ضمن نکات جدیدی راجع به استفاده از طناب که توسط آقای جواد نظام دوست گفته شد .

هنگام شب هم نمایش فیلم های امدادی در غار و نیز کروکی مسیر امداد به دوستان ارائه شد.

روز دوم ( عملیات ) 15 / 3 / 92 :

تعداد تیم های داخل غار : 6 تیم

نکته 1 – کارگاه های بالاکشی ( سیستم کانترویت – بالانس )، 3 تیم

نکته 2 – حمل دستی ( روش زنجیره ای )، 3 تیم

شرح کامل فعالیت تیم های داخل غار :

نام تیم	شرح فعالیت	توضیحات
A	1 – حمل بسکت توری تا تالار خفاش. 2 – حمل بسکت لانگ بک بورد تا محل حادثه. 3 – ثابت سازی مصدوم بروی بسکت لانگ بک بورد در محل حادثه و حمل تا تالار خفاش. 4 – حمل بسکت توسط تیم A به صورت دستی انجام می شود. ( نکته : فقط دربین مسیر، در 4 نقطه حمل با حمایت از کارگاه صورت می گیرد. ) 5 – تحویل بسکت حاوی مصدوم به تیم B. 6 – بعد از تحویل بسکت حاوی مصدوم به تیم B نفرات تیم A فورا خود را از چاه 3 تخلیه نموده و به تیم Fمی پیوندند.	1 – تیم پزشکی نیز به همراه تیم حمل بسکت به محل حادثه اعزام شده و بعد از انجام عملیات پزشکی و تحویل دادن مصدوم به تیم A، در حمل مصدوم به تیم A کمک کرده و در 4 نقطه مصدوم را مورد معاینه خود قرار می دهد. 2 – در یک نقطه به دلیل اینکه گذرگاه تنگ می شود و انتقال مصدوم با بسکت لانگ بک بورد امکان ندارد، مصدوم از بسکت رها شده و به تنهایی از این نقطه رد شده و دوباره بروی لانگ بک بورد ثابت سازی می گردد. 2 – رها سازی مصدوم از بسکت لانگ بک بورد و انتقال آن بروی بسکت توری و ثابت سازی بروی آن در تالار خفاش.
B	1 – تحویل گرفتن مصدوم از تیم A و حمل آن بروی طناب تیرول و انتقال به کارگاه کانترویت خود. 2 – تحویل دادن بسکت حاوی مصدوم به تیم C.	1 – بعد از تحویل دادن مصدوم به تیم C نفرات تیم به نطقه E تخلیه شده و در این کارگاه مستقر می شوند.
C	1 – تحویل گرفتن مصدوم از تیم B و حمل آن به صورت دستی از تالار های آئینه و غمگین و انتقال آن به ابتدای چاه شماره 3، فقط در بین مسیر در 3 نقطه بسکت به همراه حمایت از کارگاه حمل می شود. 2 – تحویل بسکت حاوی مصدوم به تیم D.	1 – تیم C بعد از تحویل دادن بسکت به تیم D فورا به بالای کارگاه کانترویت تیم D رفته و بعد از تحویل گرفتن مصدوم از این تیم، حمل خود را دوباره تا ابتدای چاه شماره 3 انجام می دهند. 2 – بعد از تحویل مصدوم به تیم E نفرات تیم C فورا از چاه شماره 3 تخلیه شده و به تیم F می پیوندند.
D	1 – تحویل گرفتن مصدوم از تیم C و حمل آن بروی طناب تیرول و انتقال آن به کارگاه کانترویت خود در تالار غمگین. 2 – تحویل بسکت حاوی مصدوم به تیم C.	----------
E	1 – تحویل گرفتن مصدوم از تیم C و حمل آن بروی طناب تیرول و انتقال به کارگاه کانترویت خود. 2 – تحویل بسکت حاوی مصدوم به تیم F.	----------
F	1 – تحویل گرفتن مصدوم از تیم E و حمل آن به صورت دستی از تالار های جهنم و خاکستری و رساندن به دهانه غار. 2 – تحویل بسکت حاوی مصدوم به تیم پزشکی هلال احمر و انتقال آن توسط آمبولانس به مراکز پزشکی.	----------

نکته :

1 – تمامی تیم ها مسئولیت زدن کارگاه ها و نصب صفحه پلاک های خود را بر عهده داشتند.

2 – تیم های بالاکشی بعد از اتمام عملیات تمای مسیر را پاکسازی نموده و به بیرون انتقال دادند.

فرم ثبت ساعت های تیم ها ( روز عملیات ) :

تیم A	محل ثبت ساعت	توضیحات
حرکت از کمپ	8.15	----------
رسیدن به دهانه غار	8.35	----------
رسیدن به بالای چاه 3	9	----------
رسیدن به نقطه تعیین شده	10.15	----------
شروع ثابت سازی مصدوم	10.30	----------
اتمام ثابت سازی مصدوم	10.50	----------
شروع حمل مصدوم	10.55	----------
تحویل دادن مصدوم به تیم B	13.34	----------
خروج از غار	14.50	----------
تیم B	محل ثبت ساعت	توضیحات
حرکت از کمپ	9	----------
رسیدن به دهانه غار	9.25	----------
رسیدن به بالای چاه 3	9.45	----------
رسیدن به نقطه تعیین شده	10.20	----------
تحویل گرفتن مصدوم از تیم A	1.30	----------
شروع حمل مصدوم	1.50	----------
تحویل دادن مصدوم به تیم C	14.2	----------
خروج از غار	15.45	----------
تیم C	محل ثبت ساعت	توضیحات
حرکت از کمپ	10.30	----------
رسیدن به دهانه غار	10.45	----------
رسیدن به بالای چاه 3	11.10	----------
رسیدن به نقطه تعیین شده	12	----------
تحویل گرفتن مصدوم از تیم B	14	----------
شروع حمل مصدوم	14.2	----------
تحویل دادن مصدوم به تیم C	14.20	----------
تحویل گرفتن مصدوم از تیم C	14.34	نقطه C1
شروع حمل مصدوم	14.37	نقطه C1
تحویل دادن مصدوم به تیم D	14.47	نقطه C1
خروج از غار	15.40	----------
تیم D	محل ثبت ساعت	توضیحات
حرکت از کمپ	11	----------
رسیدن به دهانه غار	11.20	----------
رسیدن به بالای چاه 3	11.30	----------
رسیدن به نقطه تعیین شده	12.10	----------
تحویل گرفتن مصدوم از تیم C	14.24	----------
شروع حمل مصدوم	14.30	----------
تحویل دادن مصدوم به تیم E	14.38	----------
خروج از غار	15.32	----------
تیم E	محل ثبت ساعت	توضیحات
رسیدن به نقطه تعیین شده	14.10	----------
تحویل گرفتن مصدوم از تیم C	14.34	تیم B
شروع حمل مصدوم	14.55	تیم B
تحویل دادن مصدوم به تیم F	15.10	تیم B
تیم F	محل ثبت ساعت	توضیحات
حرکت از کمپ	12	----------
رسیدن به دهانه غار	12.25	----------
رسیدن به نقطه تعیین شده	12.55	----------
تحویل گرفتن مصدوم از تیم E	15.5	----------
شروع حمل مصدوم	15.9	----------
تحویل دادن مصدوم به تیم پزشکی	15.16	----------

اسامی تیم ها :

ردیف	اسامی تیم A	مسئولیت	ردیف	اسامی تیم B	مسئولیت
1	ابراهیم بیرامیان	سرپرست	1	حسین بوئینی	سرپرست ( رگلاتور )
2	رضا نریمانی	امدادگر	2	محمدرضا پورکاظم	کانترویت
3	سعید ورزند	ثابت سازی مصدوم	3	احمد شکری	نفر سوم
4	تقی اصغر وند	حمل دستی	4	رحیم سعادتی	حمایت از کارگاه پائین
5	احمد طالبی	گزارش گر	ردیف	اسامی تیم D	مسئولیت
6	محمد تاروردیان	حمل دستی	1	جلال زارعی	سرپرست ( رگلاتور )
7	هوشنگ خلیلی	حمل دستی	2	عمران مؤذن	کانترویت
8	وفا سراجی	حمل دستی	3	نبی احمدپناه	نفر سوم
ردیف	اسامی تیم C	مسئولیت	ردیف	اسامی تیم E	مسئولیت
1	یحیی برزگری	سرپرست 1	1	احمد شکری	سرپرست ( رگلاتور )
2	هیوا احمدی	سرپرست 2	2	محمدرضا پورکاظم	کانترویت
3	نرگس کوکبیان	حمل دستی	3	حسین بوئینی	نفر سوم
4	مدیا سیدهاشمی	حمل دستی	ردیف	اسامی تیم F	مسئولیت
5	معصومه فتحی	حمل دستی	1	المیرا مجاور	سرپرست
6	رقیه فلاح	حمل دستی	2	لیلا برق مهر	حمل دستی
7	مصطفی امامی	حمل دستی	3	منظر گلمحمدی	حمل دستی
8	سعید اصغروند	حمل دستی	4	حبیبه رحیمی	حمل دستی
9	مهدی تبرمایه	حمل دستی	5	میثم اصغر زاده	حمل دستی

ردیف	اسامی تیم عکاسی و فیلم برداری	مسئولیت	ردیف	نام مصدوم	مسئولیت
1	مجید فرهمند	فیلم بردار	1	اصغر احمدی	مصدوم
2	احمد طالبی	گزارش گر
3	احمد دهقان	عکاس

لیست لوازم فنی استفاده شده :

ردیف	لوازم استفاده شده	تعداد	توضیحات
1	طناب نیمه استاتیک حداقل قطر 10.5	1 حلقه 7 حلقه 1 حلقه 2 حلقه 6 حلقه	100 متری 50 متری 30 متری 20 متری 10 متری
2	قرقره Tandem	3 عدد	------
3	طنابچه استاتیک جهت کارگاه های امداد و نجات حداقل قطر 10.5	6 حلقه 7 حلقه 3 حلقه	2 متری 4 متری 6 متری
4	کارابین پیچ دار OK	80 عدد	------
5	کارابین اتوماتیک William	3 عدد	------
6	کارابین اتوماتیک OK	6 عدد	------
7	صفحه رول نمره 10 هفت گوهر	40 عدد	------
8	دریل شارژی + باطری اضافی	ا دستگاه	------
9	بسکت توری	1 عدد	------
10	طنابچه استاتیک جهت بسکت	3 عدد	4 متری
11	تسمه جهت ثابت سازی مصدوم برروی بسکت توری	1 عدد 2 عدد 1 عدد	7 متری 6 متری 3 متری
12	قرقره Rescue	4 عدد	------
13	ابزار Stop	4 عدد	------
14	بسکت لانگ بک بورد	1 عدد	------
15	رول بولت نمره 10 Hilti	40 عدد	------
15	تسمه جهت ثابت سازی مصدوم برروی بسکت لانگ بک بورد	4 عدد	1.5 متری

اسامی کامل نفرات شرکت کننده در برنامه :

ردیف	نفرات شرکت کننده	ردیف	نفرات شرکت کننده
1	رحمان عباسپور ( سرپرست برنامه )	21	اصغر احمدی ( تدارکات – مصدوم )
2	سیمین محمدی ( کمک سرپرست )	22	رضا نریمانی ( پزشک )
3	احمد شکری ( مسئول فنی )	23	تقی اصغروند ( اسپانسر برنامه )
4	یحیی برزگری ( مسئول ثبت نام )	24	مجید فرهمند ( مسئول تیم مستند )
5	محمد رضا پورکاظم	25	احمد دهقانی
6	المیرا مجاور	26	ابراهیم بیرامیان
7	وفا سراجی	27	مدیا سیدهاشمی
8	محمد تاروردیان	28	نبی احمدپناه
9	رقیه فلاح	29	هیوا احمدی
10	لیلا برق مهر	30	حسین بوئینی
11	منظر گل محمدی	31	نرگس کوکبیان
12	حبیبه رحیمی	32	جواد نظامدوست
13	مصطفی امامی	33	علیرضا فتوحی
14	مهری تبرمایه	34	شهربانو احمدی
15	عمران مؤذن	35	جلال زارعی
16	ژیلا تبرمایه	36	سعید ورزند
17	مهدی تبرمایه	37	احمد طالبی گزارشگر صداوسیما
18	فرزانه شمس	38	میثم اصغرزاده
19	رحیم سعادتی	39	سعید اصغروند
20	معصومه سعادتی	40	هوشنگ خلیلی

توضیحات روز دوم ( عملیات ) :

شروع عملیات : 8 صبح

پایان عملیات : 15.45 بعد از ظهر

طول مسیر حمل مصدوم : 1200 متر

تعداد تیم های بالا کشی ( سیستم کانترویت ) : 3 تیم

تعداد تیم های حمل دستی ( روش زنجیره ای ) :3 تیم

تعداد نفرات شرکت کننده در عملیات : 34 نفر

سرپرست برنامه / افسر ایمنی بیرون از غار : رحمان عباسپور

افسر ایمنی داخل غار : جواد نظامدوست

افسر ناظر : سیدعلی آقا سیدی

کمیته فنی : احمد شکری

پزشک عملیات : اکیپ هلال احمر

تشکر ویژه :

سازمان هلال احمر استان آ.شرقی

معاونت امداد و نجات سازمان هلال احمر استان آ.شرقی

کارخانه کاوه سودا ( مراغه )

سازمان محیط زیست استان آ.شرقی

معاونت خبر صدا و سیمای استان آ.شرقی

به امید اینکه :

*هیچ وقت برای یک کار امداد واقعی دور هم جمع نشویم*

نشست دوم انجمن وغار نوردان ایرانیان

احیاء و رشد مجدد اندام ها؟ آیا صحت دارد

احیاء و رشد مجدد اندام ها؟ آیا صحت دارد

 رشد مجدد انگشتها ، نویدی برای مداوای سرمازدگی

انجمن پزشکی کوهستان ایران: کوهنوردانی نظیر خوانیتو اویارزابل و ادورنه پاسابان بعد از صعود از K2 با قطع انگشتان روبرو شدند. در قطب جنوب در این فصل ، موارد سرمازدگی شایع تر شده است ، صد سال پیش سرمازدگی آهسته و پیوسته یک تیم بریتانیائی را به نابودی کشاند ، ادوارد اوتس (منظور ادگار عضو تیم قطب شمال که جان سپرد نمی باشد) در کتاب خود به نام جنوب با اسکات در سال 1938 اینطور نوشته :

" پاها و دست های اوتس بد جوری سرما زده شده او دائما" با ویلسون مشورت می کند ، چه کاری باید انجام دهد ، چکار می تواند انجام دهد؟ تصوری که در باره او داریم مثل تصور یک سرباز دلیر است ، ویلسون در پاسخ او تنها می تواند بگوید ، تقلا کن ، فقط تقلا "

رابرت فالکون اسکات در دفتر خاطرات خود اینطور نوشته :

" 5 مارچ : هیچیک از ما انتظار چنین سرمای وحشتناکی را نداشت و بیشتر از همه برای ویلسون نگرانم که با از خود گذشتگی از پای اوتس مراقبت می کند ، ما نمی توانیم هیچ کمکی به یکدیگر بکنیم ، هر کس می تواند از خودش مراقبت کند.

12 مارچ : اوتس قادر به راه رفتن نیست و حالا دستهایش نیز مثل پاها بلااستفاده است .

18 مارچ : تقریبا" تمامی انگشتهای پای راستم بی حس است ، دو روز پیش صاحب بهترین پاها بودم مرحله سقوطم فرا رسیده .

19 مارچ : وضع پاهای همه ما خراب است ، پای راستم بدتر از همه است ،  هیچ شانسی برای بهبودی تا زمان استفاده از غذای گرم نداریم ، قطع عضو کمتری عاقبت است اما آیا این خطر رو به گسترش است ، این سئوال اصلی من است . "

پیشگیری : هیدراسیون و فن آوری جدید نظیر پکیج های HFWS = Heat Foot Warming System که کیت کامل لوازمی است برای گرم نگهداشتن بدن علی الخصوص پاها، سلامت اندامها را در بر خواهد داشت.

 اما آنچیزی که بعد از سرمازدگی باید انجام داد اهمیت دارد ، منطقه مورد نظر را باید خشک نگهدارید و آنتی بیوتیک تجویز شود ASAP = Activation of Silent Antibiotic Productivity یا فعال سازی بهره وری خاموش آنتی بیوتیک که از گسترش عفونت جلوگیری می کند ، سه ماه طول خواهد کشید تا وسعت آسیب وارده مشخص گردد.

اما راه حل دیگری نیز وجود دارد : طب احیاء با فراز و نشیب های خود در حال گسترش است . ارگانهای ساده در آزمایشگاهها قابل رشد یا انتشار هستند ، در آدرس زیر ویدیوی تهیه شده نشان می دهد که نوک انگشتان یک مرد رشد مجدد داشته و نویدی است برای مداوای سرمازدگی در آینده.

http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?id=20628

با تشکر از وبلاگ گل کوه

+ نوشته شده توسط دکتر حمید مساعدیان

علت کمردرد و چگونگی درمان آن:

علت کمردرد و چگونگی درمان آن:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: ورزش کوهنوردی از ورزشهایی است که بواسطه فعالیت طولانی و یکنواخت ساعت ها صعود و حمل بار سنگین خصوصا در برنامه های زمستانی می تواند زمینه ساز بروز کمردرد های مزمن گردد. شناخت علل بروز کمردرد و پیشگیری از بوجود آمدن آن و درمان آن می تواند از بروز دردهای مزمن در ناحیه لومبوساکرال(ناحیه گودی کمر) بکاهد. در این مقاله شناخت شما را به علل و چگونگی درمان کمردرد آشنا می کنیم:

اختلالات مکانیکال ناحیه لومبوساکرال شایع‌ترین علت دردهای کمری است، دردهای مکانیکال ناحیه کمر، به طور ثانویه یا ناشی از استفاده بیش از حد از ساختمان‌های آناتومیکی طبیعی (مثل Back strain) و یا بدنبال تغییر شکلهای ساختمانهای آناتومیکی مثل فتق دیسک هستند که ما در ایـن مطلب بـه بـررسی Back strain مـی پردازیم.

90درصداز دردهای کمری از نوع مکانیکال و از این مقدار حدود 60 تا 70 درصد از آنها مربوط به Back strain است. این عارضه در اثر اعمال استرس‌های مکانیکال در ناحیه کمر ایجاد می شود و علت ضایعه همیشه مشخص نیست. اما ممکن است مربوط به ضایعات لیگامانی یا عضلانی به علت یک حمله ضربه ای مشخص و یا استرسهای مکانیکی دائمی باشد.

علاوه بر نیروهای طبیعی که طی حرکات به ناحیه مذکور اعمال می شود، نیروهای بیشتری مثلاً در هنگام بلند کردن اشیای سنگین به این ساختمان ها اعمال می شود و بسته به نوع حرکت، یک سری از عضلات فعال میشوند.

کمر درد ناشی از Back strain می تواند به 3 دلیل اصلی ایجاد شود:

1- نیروهای غیرطبیعی به ساختمان های طبیعی اعمال شود:

یک کمر طبیعی با همراهی انقباضات عضلانی که فشار بر ساختمان‌های لیگامانی را کم می‌کند ، می‌تواند نیروهای اعمال شده را برای مدت معینی تحمل کند. اگر جسمی که شخص مجبور است آن را نگه دارد، بیش از حد سنگین باشد و یا اینکه در فاصله زیادی نسبت به مرکز حرکتی ناحیه کمر نگه داشته شود به علت بزرگ بودن گشتاور وزن، تون عضلانی ناحیه برای مقابله با آن افزایش می یابد.

نگهداشتن یک وزنه در فاصله ی مناسبی از بدن اما در مدت زمانی طولانی نیز می تواند سبب پرکاری عضلات شود. ایستادن و نشستن در وضعیت خمیده علاوه بر پرکاری عضلات ناحیه ی کمر نیز می تواند سبب اعمال نیروهای اضافی و بیش از حد به دیسکهای بین مهره ای گردد.

وقتی عضلات برای نگهداری وضعیتهای ذکر شده خسته شوند، فشار نیروها به لیگامانها که خاصیت ارتجاعی کمتری دارند و مستعد تولید درد هستند، منتقل می گردد.همچنین در این وضعیت ها افزایش فشار داخل دیسکی را خواهیم داشت که از نظر تئوری می تواند عامل درد باشد.

خستگی عضلانی نیز بدلیل تجمع مواد زاید و کم خونی، عامل درد است.

اسپاسم های عضلانی ناشی از خستگی با کشیدن پوست و تحریک آن، درد دیگری را به دردهای قبلی اضافه میکند.

2- نیروهای طبیعی به ساختمانهای غیرطبیعی اعمال شود:

در صورتی که نقایصی در ستون فقرات اعم از مفاصل، استخوانها، لیگامانها، بافتهای عضلانی و یا ترکیبی از آنها وجود داشته باشد، نیروی بیش از حد به ستون فقرات وارد می شود.

به طور مثال کوتاهی و سفتی همسترینگها باعث اختلال در ریتم کمری و لگنی می گردد، به طوری که با محدود شدن حرکت لگن، بیشتر حرکت در ناحیه ی کمری انجام می شود.

متعاقب این مسئله با کشش بیش از حد لیگامانی، درد ایجاد می شود. تکرار این کشش ها بدلیل طویل کردن لیگامانهای محدود کننده ی حرکات، می تواند موجب تحرک زیاد و ناپایداری مفاصل کمری گردد.

متضاد این حالت، سفتی ناحیه کمری است، به طوری که کمر به علت کوتاهی و فیبروز عضلات خلفی نمی تواند کاملاً خم شود و بنابراین نمی تواند به درستی در ریتم کمری لگنی شرکت کند.

تلاشی که شخص در جهت فلکسیون بیشتر می کند سبب کشیده شدن بافتهای فیبروزه ی عضلات پشتی و لیگامان طولی خلفی می گردد و درد تولید می شود.

3- نیروهای طبیعی به ساختمان های طبیعی بدون آمادگی قبلی اعمال می شود:

انواع انقباضات عضلانی برای شروع حرکت لازم هستند. هر حرکتی که انجام می شود باید از نظر شدت انقباضات مورد انتظار، سرعت عمل و میزان و وسعت آنها برای آن زمان و فاصله لازم است، درجه بندی می شود.

انقباض ممکن است شدید باشد و سبب حرکت زیاد و بیش از حد گردد. این حرکت چون بیش از حد تحمل فیزیولوژیک لیگامانها و بافتهای مفصلی است، می تواند مضر باشد و منجر به صدمات از نوع ماکروسکوپیک یا میکروسکوپیک شود، اما به تنهایی نمی تواند عامل درد و ناتوانی باشد.

برای مثال در هنگام بلند کردن یک چمدان که خالی به نظر می رسد، انقباضات عضلانی در حد آن کـار صـورت می گیرد. اما چمدان اگر سنگین باشد این انقباضات کافی نخواهد بود و بنابراین حرکت با اعمال نیروی زیادی همراه خواهد بود. عکس این حالت هم به علت عدم تناسب انقباضات عضلانی می تواند با فشار زیادی همراه گردد.

اگر در چنین حالتی ستون فقرات در یک وضعیت نامناسب باشد (مثلاً خم شدن و چرخش) ضایعه شدیدتری را ایجاد می کند. در مجموع وقتی این نیروها به ناحیه ی کمری اعمال شود، باعث بروز درد کمر می شود که شایعترین شکایت فرد است .درد ممکن است به صورت موضعی و یا انتشاری (Repheral) باشد اما ریشه ای (Radical )نیست. با گذشت زمان درد ممکن است در منطقه ی وسیعتری احساس شود.

این افزایش تدریجی درد مربوط به تورم ساختمان های ضایعه دیده و همزمان با آن انقباض محافظتی و رفلکسی عضلات مجاور ناحیه درگیر می باشد.

درد و سفتی بعد از خواب و در روز بعد اتفاق می افتد.

فلکسیون و اکستانسیون و مجموعاً هر حرکتی که سبب انقباض بافتهای ضایعه دیده شود، تولید درد می کند.

درمان کلی

فعالیت های فیزیکی کنترل شده ،استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، شل کننده های عضلانی، فیزیوتراپی است.

فعالیت های فیزیکی کنترل شده

-وضعیت هایی که در زیر ذکر می شود هم برای درد ناشی از Back strain و هم دردهای ناشی از فتق دیسک مناسب است.

-هنگام خواب همیشه از تشک سفت استفاده کنید به طوریکه تشک در ناحیه کمر گود نشود.

-هرگز روی شکم نخوابید.

-در خوابیدن به پهلو یک بالش نازک بین 2 زانو قرار دهید.

- یک بالش کوچک زیر زانو قرار دهید.

-نشستن بر روی زمین توصیه نمی شود زیرا به کمر و زانو فشار می آورد.

-اگر مجبورید روی زمین صاف بنشینید، به جایی تکیه دهید و کمر و پشت را صاف نگه دارید و قوز نکنید. اگر روی صندلی می نشینید، از صندلی دسته دار و تا حدامکان بدون چرخ و دارای ارتفاع و پهنای مناسب استفاده کنید.

-طوری بنشینید که از زانو بالاتر از ران قرار گیرد. از زیرپایی استفاده کنید.

-هر 20 دقیقه یک بار از جای خود بلند شوید و حداقل یک دقیقه حرکت کنید و راه بروید.

-در زمان ایستاده از چهارپایه کوتاهی به ارتفاع 15 تا 20 سانتی متر در زیر یک پا استفاده کنید به طوریکه یک زانو خم شده

-روی چهارپایه قرار گیرد. پس از 10 دقیقه پا را جابجا کنید.

-در موقع راه رفتن کمر خود را راست نگه دارید. شانه ها را به عقب دهید. سینه ها را به جلو داده و شکم را تو ببرید. کفش راحت بپوشید. کفش پاشنه بلند منجر به ناراحتی کمر و پا می شود.

-هنگام بلند کردن اجسام از روی زمین،در این وضعیت زانو را خم کرده، سپس نشسته و جسم را از روی زمین بلند کنید.

-برای بلند کردن اشیاء کمر خود را خم نکنید زیرا فشار وارد به کمر چندین برابر می شود.

-هرچه بدن از جسم دورتر باشد فشار وارد بر ستون فقرات بیشتر است و هرچه نزدیکتر باشد فشار وارده کمتر خواهد بود. بنابراین هر چه می توانید بدن خود را به جسم نزدیکتر کنید.

-در هنگام حمل بار با دو دست بهتر است آن را روی شانه قرار دهید.

-اگر مجبورید بار را در جلوی بدن بگیرید، بار را هر چه نزدیکتر کنید و به شکم بچسبانید. همچنین عضلات شکم را سفت و گودی کمر را صاف کنید.

-در زمان هل دادن و کشیدن اشیا تا حد امکان از خم کردن کمر جلوگیری نمایید. از هل دادن یا کشیدن اجسام سنگین به تنهایی خودداری کنید. ولی اگر مجبور شدید بهتر است پشت خود را به جسم سنگین تکیه دهید و با فشار عضلات پا و ران جسم را هل دهید.

-وضعیت رانندگی کردن باید مانند نشستن باشد تا حد امکان پایتان به پدال های اتومبیل نزدیک باشد و کمر به صندلی بچسبد. در صورت امکان حین رانندگی از پشتی طبی استفاده کنید.

-فاصله مناسب از فرمان باید به اندازه ای باشد که اگر دست ها به صورت قیچی از روی یکدیگر عبور کنند راننده مجبور به حرکت به طرف جلو نشود.

-در موقع بغل کردن کودک قوانین بلند کردن اجسام را به کار ببرید. هرجا احتمال لیزخوردن وجود دارد احتیاط کنید. چربی

-کف آشپزخانه را شسته و کف آشپزخانه را خشک کنید. برای خرید و حمل اجسام از چرخ دستی استفاده کنید. برای رسیدن به جسمی که بالای سرتان است هیچ وقت پاشنه ها را بلند نکنید. بلکه بهتر است یک چهارپایه زیر پای خود قرار دهید.

وسایل فیزیکی

کیسه های یخ و یا اسپری های سردکننده، موج کوتاه (short wave Diatermy) ، کیسه های گرم (Hot pack) ، امواج ماوراء صوت (ultera sound)، امواج مادون قرمز (In fra Red) ، TENS (Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation) و تحریکات با ولتاژ بالا (Hiah voltage stimulation) نمونه هایی از این وسایل هستند.

ورزشهای مناسب برای پیشگیری و درمان کمر درد.

ورزشهای مناسب شامل پیاده روی و دویدن مداوم در سطح هموار، شنا و دوچرخه سواری می باشد. افراد مبتلا به کمر درد باید همیشه با رژیم غذایی مناسب و ورزش، تناسب اندام و وزن مناسب خود را

حفظ نمایند.منابع:سایت پزشکان بدون مرز و کتاب فیزیوتراپی در ضایعات ارتوپدی نوشته نسرین ناصری.انجمن پزشکی ایران

اطلاعاتی درباره دستكش های کوهنوردی

:

اطلاعاتی درباره دستكش های کوهنوردی:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: دستكش يكي از تجهيزات انفرادي است كه در برنامه هاي زمستاني نقش اساسي را در حفاظت از دسته ها ايفا مي نمايد . دستكش نسبت به برنامه هاي كه انجام مي دهيم متفاوت مي باشد ، دستكش هاي پر و دو انگشتي در برنامه هاي سنگين زمستاني و دست كش هاي پنج انگشتي و پلار در برنامه هاي سبك استفاده مي كنيم. ذيلاً نكاتي در مورد دستكش تقديم حضورتان مي گردد.

 دستكش را نبايد هيچ وقت از دست در اورد و روي زمين قرار داد بلكه داخل جيب يا لباس قرار دهيم چون داخل آن يخ مي زند و وقتي دوباره بخواهيم از ان استفاده كنيم انگشتان دچار سرمازدگي مي شوند.

 از دستكش هاي پنج انگشتي در صعود يا در مواقع فني استفاده مي شود چون مي توان از هر پنج  انگشت به راحتي استفاده كرد و از دستكش هاي دو انگشتي در طوفان ها يا هواي بسيار سرد از ان استفاده مي شود.

دستكش هاي دو انگشتي گرم تر از دستكش هاي پنج انگشتي هستند چرا كه انگشتان در انها كنار هم قرار مي گيرند و يكديگر را گرم مي كنند. يك سيستم كه حاوي دستكش نخي با دستكش دو انگشتي روي ان باشد تا زماني كه باعث محدوديت گردش خون نشود خيلي خوب عمل مي كند. دستكش و يا دستكش هاي دو انگشتي هم مانند لباس هاي گرمايي بايد از الياف ساخته شده باشند. روكش دستكش هاي شما بايد انقدر بلند باشد كه بتوانند 10 تا  15سانتي متر از استين بادگير يا كاپشن شما را بپوشاند. به دستكش يا روكش دستكش خود ريسمان ايمني بدوزيد و ان را به لباس خود وصل كنيد با اين كار هنگام صعود از صخره و يا هنگام زدن كرم زد افتاب كه بايد دستكش هاي خود را در بياوريم ترسي از پائين افتادن انها نداشته باشيم. 

در مدتي كه در جانپناه(كمپ)هستيد استفاده ازدستكش هاي نخي يا دستكش هايي كه در قسمت نوك انگشتان سوراخ هست كار كردن با دستها در كارهاي ساده را اسان مي كنند و احتياج به در اوردن كامل انها در حين كار نيست.

از : سايت معراج

برداشت از انجمن پزشکی کوهستان

اخبار تیم هیمالیا نوردی کردستان

 

تیم هیمالیانورودی کردستان بر فراز قله  ۷۱۳۴ متری لنین ایستاد .

 

 

طی گزارش تلفنی با آقای کریمزاده (سرپرست فنی تیم) تیم هیمالیا نوردی کردستان بعد از ظهر روز جمعه  (۱۳ مرداد ماه ) بر فراز قله لنین ایستاد .

وی در ادامه افزود که تمامی افراد تیم هم اکنون در بیس کمپ بسر می برند . و در روز های آینده منطقه آچیک تاش را ترک کرده و روز سه شنبه وارد ایران میشوند.

تبریک و شاد باش به تلاش ستودنی این عزیزان در صعود به قله ۷۱۳۴ متری لنین. برداشت از ئاورین

تیم هیمالیانوردی کردستان در بیس کمپ

اخبار تیم هیمالیانوردی کردستان

 

 

طی گزارش تلفنی با آقای مهدی کریمزاده ( سرپرست فنی تیم )تیم روز ۱ شنبه (8مرداد) کمپ سوم خود را در ارتفاع 6200 متری برپا نمود . و ساعت ۱ بامداد اقدام به حرکت به طرف قله را نمود ولی هوای طوفانی این اجازه را از تیم میگیرد . تیم آماده حمله تا ساعت ۶ صبح منتظر هوای خوب میماند و با دریافت این خبر که تا ۳  روز آینده هوا رو به خرابی میرود همان روز به طرف بیس کمپ سرازیر میشوند .

هم اکنون تمامی افراد تیم در بیس کمپ بسر می برند . و امید دارند که با پایان این توده هوا حمله دیگری را به طرف قله انجام دهند .

 به امید سر افرازی دوستان عزیزمان در صعود به قله لنین. برداشت از ئاورین

وسايل انفرادي مورد نياز براي کوهنوردی:

وسايل انفرادي مورد نياز براي کوهنوردی:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: همیشه داشتن لیستی از لوازم مورد نیاز یک کوهنورد در برنامه های کوهنوردی می تواند در یادآوری و همراه داشتن آنها به کوهنورد کمک زیادی کند تا مبادا وسیله ای فراموش نگردد. چرا که نداشتن تجهبزات کافی و مناسب خود می تواند زمینه ساز بروز حوادث و یا حداقل لذت کمتر در آن برنامه کوهنوردی کند. در اینجا لیستی پیشنهادی از لوازم مورد نیاز یک کوهنورد می آید. البته این لیست می تواند کاملتر از این هم باشد که شاید شما تکمیل کننده آن باشید:

1- كفش سبك راهپيمايي

2- كفش نيمه سنگين كوهپيمايي

3- جوراب ضخيم

4-لباس زیر با بافت ریز

5- پيراهن و پوليور كوهنوردي

6- پيراهن و شلوار گرمكن یا پلار

7- دستكش پنج و دو انگشتی با روکش ضد آب

8- عينك آفتابی و عینک طوفان  

9- گتر كوهنوردي

10- پانچو ( شنل باران‌ آندراك)

11- كاپشن و شلوار گرتكس يا بادگير

12- كت پر  ، کاپشن پر يا ويسكوز

13- كوله پشتي به اندازه هاي مختلف

14- زير انداز عايق رطوبت ترجیحاً از جنس فوم  

15- كيسه خواب پر يا ويسكوز  ( دماي كيسه  خواب بسته به برنامه )

16- انواع كلاه و هدبند كوهنوردي

17- کرامپون ( يخ شكن)

18- چراغ قوه با لامپ و باطري اضافه

19- بطری یا ظرف آب

20- جعبه كمكهاي اوليه انفرادي

21- طناب انفرادي و كارابين پیچ و ساده

22- جی پی اس ، قطب نما و نقشه مسير

23- سوت

24- بشقاب ، ليوان ،  چاقو ،  در بازكن و كبريت

25- باتوم كوهنوردي

26- كلنگ کوهنوردی

27- نخ بهمن

. . . . 

منبع: اینترنت انجمن پزشکی ایران.دکتر حمید مساعدیان.

اخبار تیم همالیانوردی کردستان

 

تیم هیمالیا نوردی کردستان در کمپ 1 (4400 متر)

طی گزارش تلفنی با آقای مهدی کریمزاده ( سرپرست فنی تیم ) روز یکشنبه (1 مرداد ماه) تیم توانست پس از عبور از شکافهای یخی و گذر از تراورس بهمنی ، کمپ 2 خود را در ارتفاع 5400 متر برپا کند و پس از اطمینان از سلامتی کامل افراد تیم اقدام به شب مانی در همان ارتفاع نمود .

روز دوشنبه با ورود توده هوای طوفانی تیم کمپ دوم خود را ترک کرده و اقدام به فرود کرده اند  و هم اکنون تمامی افراد تیم  در کمپ 1 به سر می برند .

وی در ادامه افزود برای بارگیری بهتر  و استراحت کافی فردا ( روز سه شنبه ) به طرف بیس کمپ فرود می روند و تا خارج شدن این توده هوا در بیس کمپ بسر می برند .

برای سلامتی دوستانمان در صعود به قله لنین آرزوی سلامت و کامیابی را آرزومندیم . برداشت از ئاورین

دوست عزیزم ئاوات جان پیروزی شما وتیم همراه را از خداوند منان در این ماه پر برکت ومبارک خواهانم

کم آبی و بی آبی معضل کوهنوردی در فصل تابستان و زمستان

کم آبی و بی آبی معضل کوهنوردی در فصل تابستان و زمستان:

 

انجمن پزشکی کوهستان ایران: آب کافی مهمترین همراه شما در کویر،جنگل ،بیابان وکوهستان است، بی آبی حتی در شرایطی که تشنگی خیلی شدید نیست می تواند باعث کند شدن فعالیت مغزی شما گردد. بنا بر این اولین قدم در شرایط بحرانی برنامه ریزی برای تهیه آب می باشد حتی در شرایطی که شما مطمئن هستید نیاز مبرمی به آب ندارید . اگر آب در دسترسدارید در نوشیدن آب صرفه جویی نکنید زیرا نرسیدن آب کافی به بدن می تواند باعث گیجی , کند شدن ذهن و غلظت خون گردد همچنین کم آبی بدن می تواند باعث افزایش ترس و  سرد شدن بدن گردد پس در شرایط بحران هرچند که آب کافی در اختیار نداشته باشید در مصرف آب صرفه جویی نکنید . یک انسان معمولی می تواند برای مدت معینی بدون آب به زندگی ادامه دهد. 

مهمترین عامل از پای در آمدن انسان آب نیست بلکه روحیه فرد و عوامل روانی می باشد . مدت زمان زنده ماندن بستگی مستقیم به دمای محیط و میزان تعرق دارد از این روی در شرایط بحران هرگز در زمان تابش خورشید حرکت نکنید و به استراحت بپردازید , زمانی که تابش خورشید به حد اقل میرسد بهترین زمان برای فعالیت است . برای مثال در مناطق کویری ایران در تابستان و در دمای 49 درجه و بدون مصرف آب حد اکثر زمانی که یک فرد زنده می ماند چیزی در حدود 2 الی 3 ساعت می باشد . در صورتیکه همین فرد در زمان تابش در زیر سایه استراحت کند و در شب به ادامه مسیر بپردازد در حدود 5/2 روز می تواند بدون مصرف آب به زندگی ادامه دهد . نکته حایز اهمیت دیگر این است که برای هر روز زنده ماندن در دمای 49 درجه (با احتساب استراحت در روز و حرکت در شب ) به مقدار 2 لیتر آب نیاز است.

 در شرایط بحران نکات زیر را در هنگام مصرف آب رعایت کنید:

در هنگامی که تشنه هستید آب بنوشید ، آب را قورت ندهید بلکه آن را در دهان مزه مزه کنید و به آرامی بنوشید ، از فعالیتهای غیر ضروری پرهیز کنید و پناهگاهی برای در امان ماندن از تابش خورشید بیابید, در صورتی که هیچ سایه ای نیافتید بدن خود را در شنها  دفن کنید و تکه پارچه ای بر روی سر خود بکشید تا از تابش مستقیم خورشید ، در امان بمانید .

هرگز در گرما لباسهای خود را در نیاورید این کار باعث شدت تعرق شما خواهد شد هرچند که احساس گرمای کمتری کنید،  حتی صورت خود را نیز بپوشانید،در هنگامی که آب محدود در اختیار دارید مصرف غذا و نمک را کاهش دهید و در هنگامی که هیچ آبی در اختیار ندارید به هیچ عنوان غذا نخورید . بدن شما قادر است تا 10 روز بدون مصرف غذا در شرایط سخت به زندگی ادامه دهد .

برای خنک کردن آبی که همراه دارید پارچه ای نمناک بدور ظرف حاوی آب بپیچید به گونه ای که کاملا آن را بپوشاند , رطوبت پارچه در هنگام تبخیر حرارت آب درون ظرف را می گیرد و دمای آب را کاهش می دهد . این روشی بوده است که گذشتگان برای خنک نگاه داشتن آب از آن استفاده می کرده اند . پس از خشک شدن پارچه مجددا آن را مرطوب کنید . برای مرطوب نگهداشتن پارچه می توانید از آب شور باتلاقها استفاده کنید .

 

روشهای تهیه آب :

یکی از راحتترین راههای تهیه آب تعقیب رد پای جانوران است ، مطمین باشید اگر در منطقه ای که شما هستید رد پای جانوری هست قطعا آب هم هست ، شترها ،نشخوارکنندگان و اکثر جانوران در هنگام غروب آفتاب به سمت آب می روند.

روش دیگر تهیه آب این است که گودالی به ارتفاع 40 سانتی متر در زمین حفر کنید ( این روش در شنهای روان چندان کار ساز نیست ) در ته گودال لیوان و یا کاسه ای قرار دهید سپس روی گدال را با 1 تکه پلاستیک کاملا بپوشانید و دور تا دور گودال را با سنگ ریزه بپوشانید سپس یک سنگ بسیار کوچک در وسط پلاستیک قرار دهید به گونه ای که سنگ ریزه دقیقا از دید بالا در وسط لیوان قرار داشته باشد . از این طریق در اثر تابش و گرما , خاک رطوبت خود را ازدست می دهد و بخار آب حاصل در برخورد با پلاستیک به شکل قطرات ریز درون لیوان می چکد . در این روش می توانید در هر 6 ساعت نصف لیوان آب تهیه کنید .

روش دیگر تهیه آب استفاده از گیاهان است . این گیاهان معمولا ریشه و ساقه پر آبی دارند .

در فاصله تپه های شنی و بوته زارها نیز می توانید آب بیابید .

در دریاچه های نمک معمولا در 50 سانتی متری به آب نمک می رسید . می توانید با جوشاندن وسپس سرد کردن بخار آب به آب دست یابید.

در صورتی که هیچ روشی کار ساز نبود و تشنگی به شدت بر شما غالب گشته بود تکه ای از ریگ بیابان را در زیر زبان خود قرار دهید این روش باعث می شود بزاق های دهان شما ترشح شوند و از میزان تشنگی شما کاسته شود .

در سفربه طبیعت همیشه مقداری شکر همراه داشته باشید . اضافه کردن شکر به آبهای تلخ مزه آب را عوض می کند و آشامیدن آب را راحتتر می  نماید .

فراموش نکنید آبی را که با این روشها بدست می آورید هرگز بدون جوشاندن و یا قرصهای تصفیه آب مصرف نکنید همچنین برای یافتن آب خود را خیلی خسته نکنید زیرا به آب بدن و توان خود نیاز دارید .

قبل از عزیمت به درون طبیعت از کسانی که به منطقه آشنایی دارند موقعیت چشمه ها و قنوات را جویا شوید و بر روی نقشه علامت گذاری کنید . دوستان و نزدیکان خود را از سفر خود آگاه کنید .

آب مایه حیات است و اغلب جانداران توانایی چندانی در مقابله با بی آبی ندارند . این احساس در مناطق گرمسیری و کویری در انسان تشدید می شود . همانطور که می دانیم تنها راه متصور رفع عطش و تشنگی , نوشیدن آب است , اما این تنها ترین راه نیست چرا که گاه باید تشنگی را در طبیعت به نحوی دیگر کاهشداد هرچند که بدن نیازمند آب باشد . اگر شما شکارچی یا طبیعت گرد هستید حتما این نکته را بخاطر بسپارید در مواقع بی آبی و تشنگی مفرط کت یا تن پوش خود را در بیاورید و از قسمت سینه و شکم  (نیم تنه بالا ) روی سنگی که بیشتر ساعات روز در سایه بوده است و کمی سرد و نمناک است   , دراز بکشید و در همان حالت تا20 دقیقه بمانید .

با این عمل احساس تشنگی فرو کش خواهد کرد و تا مدتی در حدود نصف روز (8-6 ساعت) احساس تشنگی نمی کنید . با وجود اینکه در خلال این زمان بدن به آب نیاز دارد , اما احساس شما نسبت به این احتیاج آزار دهنده نیست . این عمل در شب هنگام در کویر که یافتن آب مشکل است بسیار کارایی دارد .

البته واضح و مبرهن است , همراه داشتن ذخایر آب کافی و غذا برای هر فرد از ملزومات سفر بشمار می رود . ولی هر طبیعتگردی با شرایط پیش بینی نشده ای در زندگی خود مواجه می شود که باید با تکیه بر دانسته ها و تجربیات عمل کند . از جمله این شرایط یافتن آب در شرایط بحرانی است . لحظاتی که هر قطره آب مانند دری ارزشمند برای ادامه بقا لازم است . در ادامه نکاتی برای یافتن آب در محیط های مختلف را برایتان آورده ایم .

یافتن آب در طبیعت , بسته به ویژگیهای محیط فرق می کند . در ارتفاعات و مناطق کوهستانی , برف و یخ در دسترس ترین منبع آب به شمار می روند . البته ترجیحا ابتدا آن را آب کرده سپس بنوشید , چرا که خوردن برف و یا لیسیدن قطعات یخ نه تنها دمای بدن را پایین می آورد و انرژی را از بین می برد , بلکه باعث از بین رفتن بیشتر آب بدن می شود . بلور شفاف و آبی رنگ یخ یکی دیگر از منابع آب قابل شرب محسوب میشود ولی بلورهای کدر و خاکستری رنگ , شور مزه هستند .

در اغلب بستر رودهای خشک شده , منابع آب زیرزمینی وجود دارد , در این موارد زمین را بکنید تا به خاک یا ماسه مرطوب برسید و صبر کنید تا آب به داخل گودالی که حفر کرده اید رخنه کند , سپس آب جمع شده را داخل ظرف بریزید .

در مناطق ساحلی می توانید آب باران را در یک سفره پلاستیکی یا برزنتی جمع کنید یا گودالی حفر کنید تا به خاک مرطوب برسید و صبر کنید تا از آب پر شود , البته توجه داشته باشید گودالی که حفر می کنید خیلی عمیق نباشد چون در این صورت ممکن است آب شور وارد گودال شود . به تناوب نیز می توانید آب دریا را بجوشانید تا از بخار اشباع شود , سپس آب شیرین را در ظرف بریزید .

در نواحی خشک و کم باران مانند کویر , سوراخهای سطحی بکنید , حفره ها را در انحنای بیرونی کانال های خشک شده آب ایجاد کنید .

در غار برای یافتن آب می توانید به صدای چک چک آب گوش بسپارید یا آبهای جمع شده در شکاف سنگها و صخره ها را با یک تکه شلنگ بیرون بکشید .ریشه گیاهان نیز منبع خوبی از آب محسوب می شود . جایی که رد پای حیوانات به هم نزدیک می شود یا پرندگان و حشراتی که در غروب به سمت منابع آبحرکت می کنند , علائم خوبی برای یافتن آب محسوب می شوند . همچنین تخمگذاری پرندگان اطراف شکاف صخره ها ممکن است نشانگر آب باشد . هرجا سبزینه ای می بینید اطرافش را بدقت بررسی کنید , ممکن است سرنخی از وجود آب باشد .

با تمام این اوصاف ممکن است تلاشتان نتیجه بخش نباشد ,  در این صورت حدود 4/3 یک کیسه پلاستیکی را با گیاهان برگ دار پر کنید , در کیسه را محکم ببندید و آن را در معرض نور خورشید قرار دهید , مدتی بعد درون کیسه پر از قطرات آب قابل شرب خواهد شد . یک راه دیگر , ساخت دستگاه تقطیر خورشیدی است . برای بالا بردن بازده کار می توانید در ته گودال قطعات خرد شده ساقه یا بوته های سبز قرار دهید یا حتی در ظرفی ادرار یا آب کثیف بریزید .آب اضافی با تابش خورشید روی دستگاه تقطیر تصفیه می شود و به این ترتیب آب شیرین و آشامیدنی به دست خواهید آورد

غذا از نظر اهمیت در رده ای  پایینتر از آب و ترس قرار دارد . نوع خوراکی که در کویر همراه دارید باید به گونه ای باشد که در اثر گرمی هوا به سرعت فاسد نشود و خواص خود را از دست ندهد . در عین حال باید از نظر غذایی مقوی و انرژی زا باشد . از بردن خوراکی هایی که آب زیادی برای هضم مصرف می کنند خودداری کنید . انواع کنسروها غذاهای مناسبی برای مناطق کویری هستند . در صورتی که قصد بردن گوشت به مناطق کویری دارید , آن را کاملا خورد و ورقه ورقه کنید و لایه ای از نمک بر روی گوشت بپاشید . حل شدن نمک در آب گوشت باعث می شود که آب آن مدت زمان طولانی تری برای تبخیر لازم داشته باشد و از فساد سریع آن جلوگیری می کند . از همراه بردن غذا هایی که حاوی سس های خوراکی و سبزیجات هستند خودداری کنید . این نوع غذا ها در مدت زمان بسیار کوتاهی فاسد می شوند .

از مصرف مشروبات الکلی , نوشابه های گازدار و نوشیدنیهای شیرین خودداری کنید . در کویر هر نوشیدنی و یا خوراکی که باعث مصرف بیش از اندازه آب شود توصیه نمی شود . سعی کنید به جای مصرف آب از چایی استفاده کنید .

در هنگام صبح صبحانه کاملی صرف کنید , حتی المقدر در هنگام ظهر از صرف نهار خودداری کنید و غذای بسیار سبکی صرف کنید تا بدن شما به آب کمتری نیاز داشته باشد .

در شرایط بحرانی هر فرد قادر است به مدت 10 روز یا بیشتر بدون مصرف غذا به زندگی ادامه دهد , هر چند مانند تشنگی , گرسنگی می تواند اثرات مستقیمی بر قدرت تصمیم گیری سریع , ترس , درد و سردی بدن داشته باشد . هرچند که اثرات روانی گرسنگی بسیار بیشتر از اثرات آن بر فیزیک بدن فرد می باشد  . همان گونه که در روشهای یافتن آب به آن اشاره شد اولین گام قرار دادن خود در یک شرایط ایده ال برای یافتن غذا می باشد . یافتن غذا در شرایط حاد از اهمیت بسیار کمی برخوردار است . پیشنهاد می شود انرژی و زمان خود را صرف فعالیتهای مهمتری چون یافتن آب و یا یافتن مسیر کنید . تقریبا هر جانوری که راه می رود , می خزد , پرواز می کند و یا شنا می کند ارزش غذایی دارد . قطعا میزان گرسنگی شما منوی غذای شما را تعیین خواهد کرد .

منبع: هیئت ورزشهای همگانی استان تهران - تهیه وتنظیم : کمیته ورزشهای طبیعی محمد جمادی)(برداشت از انچمن پزشکی ایران)به قلم دکتر مساعدیا ن............................................

کوله پشتی وسیله ای حیاتی برای کوهنورد:

کوله پشتی وسیله ای حیاتی برای کوهنورد:

گردآوری: دکتر حمید مساعدیان

انجمن پزشکی کوهستان ایران: برخي از کوله هاي قديمي که امروزه نيز گاها استفاده مي شوند داراي يک زين فلزي در خارج از کوله هستند که با پشت فرد در تماس است اشکال اين کوله ها وزن بيشتر و ارتفاع و پهناي زياد است . چون در مسيرهاي تنگ يا داراي شاخه هاي درخت و يا سنگنوردي بايد از کوله هاي باريکي استفاده کرد که عرض آن بيشتر از بدن نباشد . کوله هاي جديدتر که بيشتر براي برنامه هاي فني و يا زمستاني بکار مي روند داراي يک جيب بزرگ در روي سر کوله هستند و بعضا نيز در بخش انتهايي کوله محفظه اي را جداکرده اند که مي توان براي کيسه خواب از آن استفاده کرد ؛ در دوطرف و پشت کوله نيز بندهايي براي بستن وسايلي مانند زير انداز - کلنگ و باتون و ... تعبيه شده است  .

 جنس کوله ها معمولا ضد آب است که در انواع جديد از پارچه هاي سبکتر نيز استفاده مي شود . رنگ کوله نيز مانند لباسها بايد بشکلي باشد که متضاد با محيط برنامه موردنظر شما باشد تا از دور کاملا به چشم بيايد که اين مسئله در صورت گم شدن و يا مجروح و زمينگير شدن به جستجوگران کمک زيادي مي نمايد . بنابراين کوله ها معمولا به رنگ هاي قرمز و زرد و آبي ساخته مي شوند.نوعي از کوله ها که به رنگ سبز و يا پلنگي هستند مخصوص شکارچيان و ياسربازان است که مي خواهند در استتار باشند کاور ها:میتوان برای متضاد بودن رنگ کوله با محيط برنامه موردنظر از کاور های رنگی متفاوت بهره برد و همچنین بر طول عمر کوله افزود .

 

اندازه کوله ها را برحسب فضاي داخل آن و با واحد ليتر اندازه گيري مي نمايند که معمولا از ۳۰ تا ۱۰۰ ليتر متفاوت است . کوله هاي ۳۰ ليتري براي برنامه هاي يک روزه بدون وسايل خواب و يا دوچرخه سواري مناسب هستند که البته نوع مخصوص دوچرخه آن داراي بندک نبوده. . اگر کوله بزرگتر باشد از فرم خارج شده و با لنگر انداختن موجب خستگي و آزار شماميشود و اگر کوچکتر هم باشد که مجبوريد مقدار زيادي از وسايل را به دور کوله آويزان کنيد و يا در دست بگيريد و این مسئله خود خطرات بسیاری را در بر دارد.

امروزه کوله هاي مخصوصي نيز براي نوجوانان و بانوان ساخته مي شود که متناسب با فيزيک بدني آنهاست  .

 

بخشي از کوله که با پشت فرد در تماس است شايد مهمترين بخش باشد که بايد مانع از چسبيدن کوله به پشت و عرق کردن شود  . کوله ها معمولا بند بزرگي در قسمت پايين دارند که بدور کمر پيچيده مي شود و در حفظ تعادل موثر است . برخي نيز داراي بندکي مشابه و در جلوي سينه هستند که تعادل بالاي کوله را حفظ مي کند ولي موقع صعود که تنفس و حرکت سينه زياد و سريع است بهتر است که بسته نشود و فقط موقع پايين آمدن آنرا ببنديد  . 

کوله هاي باريک و لوله اي شکلي با جنس ضخيم نيز براي غارنوردي و دره پیمایی ساخته شده اند که مناسب مسيرهاي تنگ و خيس و خشن است  .

 

موقع چيدن كوله وسايل سخت و فلزي را در تماس با بدنه كوله قرار ندهيد كه اگر در پشتتان باشد باعث آزار و اگر در اطراف باشد بر اثر كشيده شدن كوله به در و ديوار باعث پارگي كوله مي شود . وسايل را طوري بچينيد كه سنگين تر ها در نزديك پشت و بالاي كوله باشند و همچنين وسايل را به ترتيب استفاده داخل كوله قرار دهيد . در يك كلام كوله چيني خود يك هنر است كه با تمرين در شرايط مختلف روز و شب و هواي سرد و گرم و با دستكش هاي كلفت و ... بدست مي آيد . جاي وسايل را كاملا بخاطر داشته باشيد تا با چشم بسته هم بتوانيد وسيله مورد نظر رابيابيد ! مواد سوختي را در ظروف با در محكم و چند لايه پلاستيك قرار دهيد تا نشت آن باعث خرابي كوله و لباس و غذاها نشود. 

نکته :

 در خريد وسايل کوهنوردي چون با آسايش و حتي جان شما سروکار دارد به قيمت فکر نکنيد و بيشتر به کيفيت و دوام و راحتي و وزن کم آن بها دهيد ؛ همچنين وسايل خود را تخصصي نماييد و بدنبال کوله اي براي همه برنامه ها و يا کفشي براي همه فصول نباشيد.

منبع: اینترنت انجمن پژشکی ایران

برچسب‌ها: کوله پشتی

تیم هیمالیا نوردی کردستان در کمپ 1 (4400 متر)

تیم هیمالیا نوردی کردستان در کمپ 1 (4400 متر)

طی گزارش تلفنی با آقای مهدی کریمزاده ( سرپرست فنی تیم ) روز یکشنبه (1 مرداد ماه) تیم توانست پس از عبور از شکافهای یخی و گذر از تراورس بهمنی ، کمپ 2 خود را در ارتفاع 5400 متر برپا کند و پس از اطمینان از سلامتی کامل افراد تیم اقدام به شب مانی در همان ارتفاع نمود .

روز دوشنبه با ورود توده هوای طوفانی تیم کمپ دوم خود را ترک کرده و اقدام به فرود کرده اند  و هم اکنون تمامی افراد تیم  در کمپ 1 به سر می برند .

وی در ادامه افزود برای بارگیری بهتر  و استراحت کافی فردا ( روز سه شنبه ) به طرف بیس کمپ فرود می روند و تا خارج شدن این توده هوا در بیس کمپ بسر می برند .

برای سلامتی دوستانمان در صعود به قله لنین آرزوی سلامت و کامیابی را آرزومندیم .

برداشت از : ئاورین

کوهنوردان کردستان

تیمی متشکل از کوهنوردان کردستان سال جاری در قالب تیم هیمالیانوردی کردستان عازم منطقه ی پامیر و کشور قرقیزستان می شوند . این تیم اردوهای آماده سازی متعددی را در کوهستانهای کشور پشت سر گذاشته اند و به صورت کاملا مستقل راهی قله ی 7134 متری لنین خواهند شد

این تیم متشکل از آقایان بازیزید نیکبخت به عنوان سرپرست از پیرانشهر ، مهدی کریم زاده ( ئاوات ) از بوکان به عنوان مسئول فنی ، فواد بهمنی از سنندج ، کریم معروف زاده از سردشت و جوانترین عضو این تیم منصور عزیزی ( شیرکو) از بوکان در اواخر تیر ماه سال جاری از طریق فرودگاه مشهد به منطقه عازم می شوند.

نگاهی بر تپه باستانی قلایچی-Qalaichi tapa

نگاهی بر تپه باستانی قلایچی-Qalaichi tapa

تپه باستانی قلایچی در هفت کیلومتری شمال شهر بوکان واقع شده و یکی از مراکز تمدن مانایی ها به شمار می آید.

 

متسفانه قبل از اینکه کاوشهای باستانشناسی بر رویی این مجموعه صورت بگیرد بصورت غیر قانونی کاوشهای انجام گرفته که مجموعه ای نفیس از آجرهای لعابدار و اشیای قیمتی کشف شده در قلایچی سر از بازارهای خرید و فروش عتیقه در آورده است .

همکنون بسیاری از اشیاء این مجموعه توسط مجموعه داران خصوصی یا در موزهای خارجی مانند

(موزه ملی توکیو ، موزه شرق باستان ، توکیو ، و مرکز فرهنگی خاورمیانه ژاپن) خریداری  شده و نگهداری میشود.

آخر لعابدار قلایچی در موزه ژاپن

در کاوشهای که بر روی این مجموعه صورت کرفته و با مطالعه کتیبه قلایچی در بخشی از این مجموعه معبدی و جود داشته که به خالدی (خدای جنگ) و حداد (خدای طوفان ، صاعقه و رعد و برق)اختصاص داشته است.

در ادامه ی  کاوش و حفاریهای صورت گرفته بر روی قلایچی بقایای معماری سازه هایی به وسعت یک هکتار بدست آمده  که معبدی با سالن وستونهای متعدد و معماری منحصر بفرد از آن جمله است که نمای داخلی آن با گل قرمز و دکوراسیون خارجی آن با آجر لعابدار تزین شده و فقط بقایای آن بافی مانده است

...

نمای از محوطه قلایچی

سایت باستان شناسی Qalaichi و کتیبه آن با ارائه اطلاعات ارزشمند در مورد به رسمیت شناختن آداب و رسوم وفرهنگ جامعه Mannaean  نقش مهمی در گشودن صفحاتی دیگر از تاریخ این ملیت  کهن را رقم زده است.

...


...

 به امید روزی که شاهد احداث موزه ای در بوکان باشیم که بتوان مجموعه های را که در  آوردگاهای  تاریخی منطقه بدست آمده را در ان جمع آوری کرد.

برداشت از وبلاگ لاوی ترغه 

منبع: Yousef hassanzadeh

20 حرکت برای تقویت زانوها

20 حرکت برای تقویت زانوها

انجمن پزشکی کوهستان ایران: در اکثر ورزشها یکی از اعضای بدن که زیر فشار زیادی است زانوی ورزشکار است .

در ورزش کوهنوردی هم به علت  پیاده روی طولانی و حمل کوله پشتی سنگین  و عبور از مسیرهای با شیبهای تند به زانوی ورزشکار فشار زیادی وارد می آید ،پس در نتیجه یک کوهنورد برای اینکه بتواند فعالیت خود را به راحتی انجام دهد باید زانوی خو را تقویت کند و آنها را قوی کند، در زیر 20 حرکت را به شما توصیه میکنم  که  به راحتی میتوانید در منزل ویا در محیط کار به طور متوسط هفته ای سه یا چهار بار تکرار کنید :        

 1- بازی با گوی: 
شیء کوچک مانند تیله، مهره های درشت یا قطعات خانه سازی (مراقب لبه های تیز باشید) و مانند آنها را بر روی زمین قرار دهید و یک لیوان کوچک نیز در نزدیکی آنها بگذارید. تیله ها را با استفاده از انگشتان پا، یکی یکی داخل لیوان بیاندازید. برای هر پا دو مرتبه این حرکت را با 10 مهره انجام دهید. میتوانید برای لذت بردن بیشتر از این ورزش، با افراد خانواده مسابقه جمع کردن مهره هم برگزار کنید. 
  
2- محكم كردن زانو با حمایت پاشنه:
بنشینید و پاهای خود را دراز كنید .جسمی (مانند حوله ای تا شده یا یك   شیئ به ارتفاع پنج سانتی متر )را زیر پاشنه خود قرار دهید ,عضلات ران را سفت كنید و انگشتان را از مچ پا به سمت خود بكشید .تا ده بشمارید سپس عضلات را شل كنید و این تمرین را حداقل دو بار در روز و هر بار ده مرتبه انجام دهید. 

 3- حرکت ضربدری:
پاهای خود را به حالت ضربدری قرار داده و خم شوید و سعی کنید انگشتان پای خود را لمس کنید. ۳۰ ـ ۱۵ ثانیه در همین وضعیت بمانید و بعد به حالت ایستاده باز گردید. ۳ بار این حرکت را تکرار کرده و بعد جای پاهایتان را عوض کرده و مجدد این کار را تکرار کنید. 

 4- تعادل لی لی:
بر روی سطحی محکم (سطحی بدون فرش) قرار گرفته و بر روی یک پا بایستید، سعی کنید تعادل خود را حفظ کنید. زمانی که توانستید به مدت یک دقیقه بر روی یک پا بایستید، این حرکت را با چشمان بسته انجام دهید. در این حالت نیز مهارت یافته و سپس آنرا بر روی سطحی نااستوار مانند یک ترامپولین کوچک، بلوکهایی از جنس فوم یا صفحه های چرخدار انجام دهید.حفظ تعادل به تقویت مچ و کف پا کمک کرده و برای تقویت پشت نیز بسیار مفید است.

5- کشش انگشتان: 
یک کش مخصوص ورزش یا حلقه ای که از کش محکم و عریض تهیه کرده اید را به پایه یک میز یا تختخواب سنگین بیاندازید. روی زمین بنشینید و پایخود را به طور کشیده در مقابل خود قرار داده و سر دیگر حلقه کش را به قسمت بالایی پای خود بیاندازید. کش باید به طور صاف و کشیده قرار بگیرد. حالا انگشتان خود را به سمت بدن خم کنید، ساق پا را مستقیم نگه دارید و تا جایی که مچ پا میتواند انگشتان را به سمت داخل بکشید. آرام به حالت اولیه برگردید. این حرکات را برای هر پا در دو ست 20 تایی انجام دهید. 

  6- محكم كردن زانو:
بنشینینید و پاها را مقابل خود دراز كنید ,زانوی خود را هر چه محكم تر راست كنید ,آن را به زمین فشار دهید و هم زمان پا را از مچ به سمت خود بكشید .زانو را تا پنج شماره راست نگه دارید,سپس آن را كاملا شل كنید (سه بار در روز هر بار 10مرتبه) . 

7-محكم كردن زانو در حالت ایستاده یا نشسته:
باید این تمرین را در فعالیت های روزمره خود بگنجانید .برای مثال هنگامی كه برای

مدت طولانی نشسته اید به دفعات زانوی خود را راست كنید.
 

8-فشار منفی: 

بر روی یک پله بایستید به طوری که پنجه پا بر روی پله قرار گرفته و پاشنه ها آزاد باشند.با هر دو پا بر روی پنجه بلند شوید تا عضله ساق کشیده شود.در همین حالت یکی از پاها را از روی پله بلند کرده و پاشنه پای دیگر را به سمت پایین بکشید. بلند کردن یک پا تا پایین کشیدن کامل پاشنه باید حداقل 10 ثانیه طول بکشد. این کار موجب تاثیر بیشتر حرکت و همچنین جلوگیری از ورم زردپی آشیل و کشیدگی بیش از حد آن خواهد شد. 

  9-بالا بردن پا در وضعیت كشیده: 
بنشینید و پاها را راست كنید .درحالیكه زانو را در وضعیت كشیده قفل كرده اید ,پای آسیب دیده را بالا ببرید ,سپس تا نزدیكی زمین پایین بیاورید .این تمرین را به صورت متوالی و سریع ده بار انجام دهید و سعی كنید به سی برسانید.

 10- بالا بردن پا با وزنه:
بنشینید و پاهای خود را راست كنید .وزنه ای روی مچ پا قراردهید ,پاها را در همان حالت راست بودن بالا ببرید سپس به آرامی پایین بیاورید.برای شروع,وزنه نباید از یك كیلوگرم بیشتر باشد وزنه را به تدریج سنگین تر كنید. مراقب باشید كه زانو در وضعیت كشیده باشد.تمرین را با 5بار شروع كنیدو به تدریج به 5سری ده تایی برسانید.

11- ضربدری به کمک دیوار:
در کنار دیوار به پهلو بایستید و یک دست را به دیوار تکیه دهید پایی را که دورتر از دیوار قرار گرفته است از مقابل پای دیگر به حالت ضربدری عبور دهید. دقت کنید که کف هر دو پای شما روی زمین قرار گیرند. مفصل ران خود را به سمت دیوار خم کنید. ۱۵ ثانیه این کشش را حفظ کنید. پس از این که این حرکت را ۳ بار تکرار کردید جای پاها را عوض کرده و حرکت را مجدد تکرار نمایید.

 12- چرخش زانو:
رو به دیوار ایستاده و هر دو دست خود را همسطح چشمانتان روی دیوار قرار دهید. یک پا را عقب‌تر قرار دهید و پاشنه آن را به زمین بچسبانید. پای عقب‌تر را به سمت داخل بچرخانید و به آرامی به سمت دیوار خم شوید تا در پشت ران کشش را احساس کنید. ۳۰ ـ ۱۵ ثانیه در همین حال بمانید. این حرکت را ۳ بار در هر پا تکرار کنید.

 13-چرخش مفصل ران:
بنشینید و مفصل های پاهای خود را راست كنید.در حالی كه زانو را در همان وضعیت كشیده قفل كرده اید پا را بالا ببرید و دایره هایی را با پای خود در فضا رسم كنید و آن را به سری های ده تایی برسانید این تمرین را با افزودن وزنه به مچ پا انجام

دهید.

 14-حركت بازی اعداد:
بنشینید و پاهای خود را راست كنید ,در حالی كه زانو را صاف نگه داشته اید پا را بالا ببرید و بدون توقف اعداد رادر فضا بنویسید.وقتی این تمرین برایتان آسان شد,آن را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهید.

15- بالا بردن پا در وضعیت نشسته:
بنشینید و پاها را راست كنید .در حالی كه زانو را در وضعیت كشیده قفل كرده اید پا را بالا ببرید به صورت عرضی آن را به یك سو ببرید و به آرامی به سمت مركز برگردانید و آن گاه به نرمی پایین بیاورید.این حركت را با هر پا 5 بار تكرار كنید و به تدریج به سه سری ده تایی برسانید,سپس این تمرین را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهید.

  16-دور كردن مفصل ران: 
به پهلو بخوابید ,به نحوی كه پای آسیب دیده بالا قرار گیرد .زانو را راست نگه دارید و پا را از زانو بالا ببرید,تا سه بشمارید و سپس به آرامی پایین بیاورید.با 5بار شروع كنید ,به تدریج تعداد تمرین را به سه سری ده تایی برسانید و سپس با افزودن وزنه به مچ پا آن را ادامه دهید.

  17-بالا بردن پا در وضعیت دمر:
روی شكم بخوابید.زانو را راست نگه دارید و پا را از عقب كمی بالا ببرید. این وضعیت را تا سه شماره حفظ كنید ,سپس به تدریج پا را پایین بیاورید .این تمرین را باهرپا 5 بار انجام دهید,به تدریج آن را به سه سری ده تایی برسانید و سپس با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهید .

   18-حرکت اسکات:

در حالیکه پاها به اندازه عرض شانه باز هستنددست خود را به یک میز یا دیوار به حالت تکیه گاه قرار دهید.زانوها را به آهستگی خم کنید تنه را تا جائیکه را تقریبا موازی کف زمین قرار بگیرد پائین بیاورید،(مفاصل ران نباید پائین تر از زانوها باشد).

بدون قوس دادن به کمر پاها را صاف کنید و به وضعیت شروع برگردید.این حرکت را در سه ست ده تائی تکرار کنید.

19-راه رفتن با گام بلند(یورش)

در حالیکه پاها در کنار هم هستند و لگن به عقب متمایل شده است بایستید.

با پای درگیر یک گام به جلو بردارید ،زانوی جلو را خم کنیدو پا را روی زمین بگذارید،انگشتان به جلو اشاره میکنند.پشت باید صاف نگه داشته شودبا حرکت کشیدن پا به عقب که از پاشنه شروع میشود پای جلو را صاف کنید و به وضعیت شروع برگردید.

20- خم کردن زانوها در حالیکه پاها به خارج چرخیده اند:

در حالیکه پاها بیشتر از عرض شانه باز هستند بایستید،انگشتان به خارج چرخیده اند ودستها به طرفین باز شده اند.

پشت را راست و سر را صاف نگه دارید.زانوها را تا وضعیت نیمه اسکات خم کنید پاشنه ها را روی کف زمین نگه دارید.با فشار عضلات ران،به وضعیت ایستاده برگردید و مایل بودن لگن را در تمام طول حرکت حفظ کنید.روی انگشتان بلند شوید برای یک لحظه این حالت را نگه دارید سپس رها کنید. 

منبع: گروه کوهنوردی البرز دامغان   

برنامه زمان بندی کار دفتر باشگاه ئاورین

برنامه زمان بندی کار دفتر باشگاه ئاورین

جهت اطلاع عموم

با سلام دفتر باشگاه ئاورین در روزهای یکشنبه و چهار شنبه ساعت 3 تا 6 بعدظهر پذیرای حضور گرم همنوردان بوده و کسانی که مایل به ثبت نام و آگاهی از برنامه های پیش رو هستند میتوانند به این مکان مراجعه بفرمایند 

 شبهای دوشنبه نیز  برای برگزاری کلاس و بحثهای در زمینه کوهنوردی و مسائل مربوط به باشگاه دایر می باشد

آدرس چهار راه اسکندری کوچه دکتر جلال بهرامبیگی دفتر باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی ئاورین بوکان

تلفن:[phone]

برنامه سالن سنگنوردی بوکان

برنامه سالن سنگنوردی بوکان

عکس از فعالیت در سالن سنگنوردی از آقای وفا سراجی

سالن سنگنوردی بوکان در بخش بانوان در روزهای فرد از ساعت 10:30تا 12 قبل از ظهر دایر است و در بخش آقایان روزهای فرد از ساعت 7:30تا 9:00 بعداظهر در رده ی جوانان و از ساعت 9:00تا 10:30 قبل از ظهر در سالن سنگنوردی کوثر بوکان واقع در خیابان ساحلی دایر میباشد

برنامه سه ماهه زمستان

برنامه سه ماهه زمستان

برنامه صعود به قله الوند همدان

برنامه صعود به قله الوند همدان

قبل از اجرای برنامه کل نفرات تیم جهت هماهنگی از لحاظ پوشاک و خوراک و برنامه حرکت در دفتر باشگاه گرد هم آمدند.در جلسه توجیهات لازم را سر پرست برنامه بیان نمودند وساعت حرکت 5صبح روز 17/9/90

اعلام کردند. با فرارسیدن زمان حرکت کوله پشتی ها را بار کردیم و به سمت همدان شروع به حرکت کردیم در ساعت 9.15 در شهر قروه توقفی یک ساعته برای صرف صبحانه اعلام شد. ساعت 10.15 سوار ماشین شدیم

و به حرکت ادامه دادیم.ساعت 2.30 به گنج نامه رسیدیم.با ترکیب بندی تیم سر قدم و عقب دار تعیین شد به سمت

کمپ حرکت کردیم. در ساعت 3.50 به کمپ رسیدیم و آنجا را طبق برنامه برای شب مانی برگزیدیم.ساعت خاموشی 10.30 و ساعت حرکت 7 صبح اعلام شد.ساعت 7 روز جمعه 18/9/1390 عازم قله شدیم

بعد از گذراندن مسیر و برف کوبی با گذشتن از مسیر سخت و باد گیر ساعت 10 به قله رسیدیم که به علت برودت هوا و وزش شدید باد بعد از چند دقیقه به سمت کمپ حرکت کردیم .ساعت 12.30 به کمپ رسیدیم بعد از صرف نهار ساعت 1.30آماده حرکت به سمت گنج نامه شدیم. ساعت 2.45 از گنج نامه به سمت بوکان حرکت کردیم و ساعت 9.30 شب به سلامت به بوکان رسیدیم.

عکس ۱

عکس ۲

عکس ۳

 

برنامه صعود به قله توچال

برنامه صعود به قله توچال

                                                    

گزارش صعود باشگاه آورین به قله 3964 متری توچال در تاریخ1و2|10|90 تیمی متشکل از 6 نفر از اعضای باشگاه آورین به نامهای آقایان محسن محمدی(سرپرست برنامه)،نوید شیر محمدی(راهنما)،کمال کفشدوزی،محمد عبدالقادری و طاهر رحیمی به همراه 2 نفراز همنوردان عزیزمان از شهر زیبای بانه   در روز چهارشنبه 30آذر ساعت20.15 دقیقه از ترمینال بوکان عازم تهران شدیم و در ساعت 7 صبح روز پنج شنبه 1 دی ماه به تهران رسیدیم پس از صرف صبحانه و طی کردن چند مسیر در داخل شهر تهران در ساعت 9.40 دقیقه به میدان سربند (مجسمه کوهنورد) رسیدیم واز آنجا (مسیر دربند) تیم کوه پیمایی خود را شروع کرده و پس از حود 5 ساعت کوه پیمایی در ساعت 3 به پناهگاه شیرپلا رسیدیم اعضای تیم بقیه روز را در پناهگاه شیرپلا به استراحت ودیدن از مناظر زیبای آنجا گذراندیم و در روز جمعه 2دی ماه در ساعت 6.25 دقیقه اعضای تیم شروع به کوه پیمایی برای صعود به قله را آغاز کرد و پس از 4ساعت و 35 دقیقه کوهنوردی در ساعت 11 موفق به صعود به قله شدیم و بعد از گرفتن چند قطعه عکس و خوردن مقداری تنقلات در ساعت1 به پناهگاه شیرپلا بازگشتیم و پس از صرف نهار از دره اوسون به طرف میدان سربند بازگشتیم و در روز شنبه ساعت 7 صبح تمامی اعضای تیم در سلامت کامل به بوکان و بانه بازگشتیم

 

 

با تشکر گزارشگر و سرپرست برنامه محسن محمدی 

عکس1

عکس2

عکس3

بر پایی نمایشگاه عکس با موضوع طبیعت توسط اعضای باشگاه ئاورین بوکان

بر پایی نمایشگاه عکس با موضوع طبیعت توسط اعضای باشگاه ئاورین بوکان

قدم برداشتن صحیح در کوهستان را بیاموزیم:

قدم برداشتن صحیح در کوهستان را بیاموزیم:

قدم برداشتن صحیح در کوهستان را بیاموزیم:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: صعود از كوه ورزشي توأم با راه پيمايي است كه ركن و پايه اصلي آن حركت است. آيا مي توان در كوه به راحتي قدم برداشتن در خيابان هاي شهر حركت نمود؟

آيا در اين جا نيز مي توان پاي خود را به زمين ساييده و يا يك پاي را جلوي پاي ديگر قرار داده و به عبارتي سر به هوا قدم برداشت؟ مسلماً خير.

فرق عمده اين است كه مسيرهاي كوهستاني خيلي به ندرت داراي سطح صاف و هموار است و از اين جهت شخص مي بايد قدم هاي خود را كنترل و تنظيم نمايد.

گام هاي متعادل از خستگي زودرس جلوگيري و انرژي شما را حفظ مي نمايد. در اين نوع حركت هيچ وقت نبايد پاي را به زمين ساييد يا استخوان ها و عضلات را بي جهت به حركت درآورد. حفظ تعادل بايد به صورتي عملي شود كه در صورت احساس سستي زمين زير پا، بلافاصله خود را به عقب كشيده و حركات بعدي بدن را تحت كنترل درآورد. اينجاست كه به اهميت راه پيمايي صحيح در كوهستان واقف مي گرديم.

عوامل مؤثر در راه پيمايي
تعيين روش صحيح راه پيمايي با عوامل متعددي از جمله قدرت جسمي، ميزان بار، مسافت و زمان در ارتباط مي باشد. لذا براي راه پيمايي صحيح در مناطق گوناگون، نمي توان به شرايطي واحد و يكسان دست يافت ولي عوامل اساسي و مهمي كه در راه پيمايي صحيح نقش تعيين كننده اي دارد را مي توان به ترتيب زير بيان نمود.

الف ـ سرعت راه پيمايي و تعيين درستي آن.
ب ـ اتخاذ روشي كه بر اساس آن سرعت راه پيمايي تنظيم و انرژي بدن ذخيره گردد.
ج ـ استراحت هاي لازم در خلال راه پيمايي.

الف : سرعت راه پيمايي

توجه به دو قسمت از بدن كه كنترل هاي جداگانه اي را بر روي اندام اعمال مي نمايند به ما كمك مي كنند تا به درستي سرعت قدم زدن خود پي ببريم، در درجه اول: «قلب»، زيرا هركس به همان سرعتي مي تواند حركت كند كه ضربان قلبش اجازه مي دهد، هنگامي كه قدم برداشتن مستلزم تلاش زياد و همراه با افزايش ضربان قلب است اين امر نشان دهنده اين واقعيت است كه سرعت راه پيمايي زياد است.

دوم: «ريه ها»، چون شخص مي تواند آن مقدار سرعت داشته باشد كه ريه هايش اجازه مي دهند، مسلماً وقتي كه ريه ها با نااميدي و تلاش زياد دنبال هواي تازه هستند مي توان نتيجه گرفت كه سرعت زياد است. وجود هر يك از نشانه هاي فوق باعث مي شود كه از سرعت راه پيمايي بكاهيم. لذا به خاطر ارتباط مستقيم توان پاها در راه پيمايي با ميزان ضربان قلب و تنفس ريه ها، معروف است كه پاهاي كوه نورد قلب و ريه دوم او مي باشند.

سرعت در خلال راه پيمايي متغير است. در شروع راه پيمايي مخصوصاً در صبح ها بهتر است كه آهسته حركت نمایيم تا بدن بتواند به خواسته هاي ما آگاهي يافته و هماهنگي در بين فعاليت اعضاي مختلف از جمله چشم، پا، قلب و ريه ايجاد گردد. بعد از مدتي راه پيمايي شخص آمادگي بيشتري يافته و با نشاط و قدرت بدني خوبي حركت مي نمايد. در واقع ارتباط چشم، پا، قلب و ريه به نحو مطلوبي برقرار گشته و پا به جريان افتادن خون در بدن عضله ها و اعصاب مربوطه نرم گشته و تحرك بيشتر و بهتري براي عكس العمل نشان مي دهند.

ب : تنظيم سرعت و ذخيره سازي انرژي

براي آشنايي با نحوه حركت صحيح در شيب ها، تصور نماييد كه در پايين پلكاني با تعدادي پله ايستاده ايد. براي شروع زانوهايتان را حتي المقدور به عقب متمايل نموده و مفصل زانوها را تا حد امكان باز و در يك راستاي مستقيم و عمود بر زمين قرار دهيد. سپس يك قدم به جلو برداشته و پاي عقب را همان گونه راست و به حالت ثابت نگاه داريد.

بعد از قرار دادن پا روي اولين پله پاي ديگرتان را حركت داده و قدم بعدي را برداريد. اين بار پايي را كه روي اولين پله قرار گرفته مي بايد به حالت راست و ثابت نگهداريد. اين تعويض پاها مي بايد در تمام طول راه پيمايي رعايت گردد. تا بدين ترتيب سنگيني وزن شما مستقيماً بر روي استخوان هاي پا قرار گرفته و فشار حاصل حتي المقدور به زمين منتقل گردد. بدين ترتيب هر يك از پاها در حين قدم برداشتن براي لحظه اي فرصت استراحت پيدا مي كنند.

بهتر است كه اين حركت را بر روي پله تمرين نموده و سپس آن را در كوه نيز تجربه نماييد. در راه پيمايي گام ها بايد به صورت موازي برداشته شود و ابتدا كف پا و سپس پاشنه پا بر روي زمين قرار گيرد. بنابراين نبايد پنجه پا را از قسمت خارجي و يا ابتدا از پاشنه آن بر روي زمين قرار داد. عضلات پا وظيفه به حركت درآوردن اهرم ها و مفصل ها را به عهده دارند، نه تحمل سنگيني و فشار حاصله از وزن بدن، بدين خاطر توجه به اندازه گام ها و فاصله آن با زمين در راه پيمايي بسيار مؤثر مي باشد.

در انجام حركات ورزشي اندازه هاي طبيعي بدن نقش به سزايي داشته و به تجربه ثابت شده كه اندازه گام هاي هر شخص در راه پيمايي برابر با اندازه طبيعي كمر وي مي باشد. فاصله گام ها از زمين نبايستي از قوزك پا بيشتر باشد چون در غير اين صورت عضلات در هنگام جابجايي و قدم برداشتن انرژي بيشتري مصرف نموده و زودتر خسته و ناتوان مي گردند.

دقت بر مسير راه پيمايي از طريق چشم بسيار حائز اهميت است و نمي تواند به صورت يك عادت و عمل عادي درآيد. كوهستان محيطي است كه تحت تأثير نيروهاي طبيعي فراواني قرار دارد و به عنوان مثال مسيري كه يك بار قبلاً تجربه كرده ايم ممكن است بر اثر ريزش كوه، جاري شدن سيل، فرود آمدن بهمن و ده ها عوارض ديگر دگرگون شود. ناديده گرفتن نكات ياد شده فوق ممكن است باعث صدمه ديدن عضلات و مفاصل گردد.

ج : استراحت در خلال راه پيمايي

در طول ساعات اوليه روز وقتي كه هنوز بدن خسته نشده توقف ها بايد خيلي كم و كوتاه باشد. براي استراحت كنندگان بهتر است در حالت ايستاده قرار گيرند و با تكيه بر يك درخت يا تخته سنگ كوله را از دوش خود بردارند و روپوش به تن كنند و تنفس عميق انجام دهند و در طول ساعات بعدي راه پيمايي بدن نيازمند استراحت كامل تر است و در اين حال راه پيمايان مي توانند در يك جاي مناسب نشسته و در حالي كه پاها صاف و كشيده بر روي زمين قرار دارد، شخص مي تواند خوردني و نوشيدني از نوع قندي ميل نمايد.

از نظر رواني بهتر است كه در بالاي شيب استراحت نماييد نه در پايين آن و سعي كنيد محلي را انتخاب نماييد كه مشرف به مناظر خوبي باشد و امكان عكس برداري را براي شما فراهم سازد. انجام اين كار، فكر شما را از پاها و عضلات خسته تان باز مي دارد. در مناطق مشرف به باد استراحت ننماييد چون وزش باد و هواي سرد عضلات شما را به سرعت مي بندد.

چگونگي حركت در راه پيمايي هاي طولاني:

در كوه پيمايي، قدم هاي متعادل و آهنگ ثابت و سرعت يكنواخت ركن اساسي مي باشند. چنانچه يك روش كوه پيمايي بسيار مهم را خواسته باشيم تعيين كنيم كه بر اساس آن سرعت راه پيما تنظيم و انرژي ذخيره و به طور متعادل مصرف گردد آن روش قدم برداشتن توأم با استراحت مي باشد. راه پيمايي در كوهستان همراه با صرف انرژي زياد است لذا پا و شش ها احتياج به يك زمان كوتاه استراحت در خلال حركت پيدا مي كنند.

در قدم آهسته همان طور كه در هر گام يك لحظه و مكث وجود دارد، تعداد تنفس مي بايد با اين جريان تطبيق داده شود. به طور مثال در شرايط معمولي هر سه يا چهار گام يك عمل دم و هر سه يا چهار گام ديگر با عمل بازدم هماهنگ مي گردد، در این مثال گام ها سريع تر از ريه هاي شخص عمل مي كند و در واقع گام ها بايد در مكث بوجود آمده استراحت كنند لیكن در ارتفاعاتي كه هوا رقيق است ريه ها احتياج به مكث دارند و در ازاء هر دو، سه، يا پنج نفس يك قدم برداشته مي شود.

در ارتفاعات بالا كوه نوردان مي بايد آگاهانه نفس عميق و سريع و پشت سر هم بكشند در ارتفاعات پايين عضله هاي پا هستند كه احتياج به زمان بيشتري جهت كسب انرژي دارند. يك عامل مهم در راه پيمايي توأم با استراحت، هماهنگي فكري و روحي مي باشد. وقتي كه قله همانطور دور و غيرقابل دسترس به نظر مي رسد. شخص مي بايد به اين روش اعتماد نمايد كه مسافت هاي باقي مانده را به كندي ولي پيوسته پشت سر بگذارد.

در اين نوع حركت گام ها مي بايد آهسته تر از مواقع معمولي برداشته شود، به نحوي كه نفس كشيدن مانع صحبت كردن نشود. اگر در هنگام حركت دچار تنگي نفس بشويم و نتوانيم براحتي با ديگران صحبت نماييم مي توان نتيجه گرفت كه سرعت قدم برداشتن زياد است. قدم برداشتن آهسته و متعادل، احتياج به استراحت ثابت و ايستاي كمتري پيدا مي نمايد و بسيار بهتر از قدم برداشتن سريعي است كه مستلزم تعداد استراحت بيشتري مي باشد يك كوه پيما مي بايد بدون نياز به استراحت، لااقل براي مدت يك ساعت راه پيمايي نمودن بتواند بر روي شيب هاي تند با هماهنگي قدم برداشته و تنفس خود را كنترل نمايد. يك نفر مبتدي نبايد بيشتر از ده كيلومتر در روز راه پيمايي نمايد مخصوصاً در شرايطي كه ارتفاع بيشتر از 1500 متر باشد. در مناطق برفي و قلوه سنگي اين مقدار به تناسب كاهش مي يابد.

نحوه حركت در سرازيري
اولين مرحله آمادگي هنگام حركت در سرازيري اين است كه داخل پوتين جوراب ضخيم و نرم ديگري پوشيده و با بستن محكم بندكفش از حركت اضافي پا در پوتين جلوگيري نماييم.

مراحل چهار گانه حركت در سرازيري

1. قدم هاي برداشته شده در سرازيري مي بايد متعادل تر از قدم هايي باشد كه تنها تحت تأثير قوه جاذبه قرار مي گيرد و بي اختيار برداشته مي شود.

2. پا در هر قدم با زانوي شكسته بر روي زمين قرار مي گيرد و پاها مرتب و متواتر در كنار يكديگر حركت مي نمايند. راه پيمايي در سرازيري هيچ كجا به اندازه راه پيمايي در سربالايي مشكل نيست ولي نبايد شدت جراحات وارده را در سرازيري ناديده گرفت.

3.در سرازيري است كه خراش هاي پوستي ايجاد مي شود و مفصل زانوها جابجا شده مچ پا مي پيچد، لذا سرعت راه پيمايي در سرازيري نبايد خيلي بيشتر از سرعت سربالايي باشد.

4.در سرازيري شخص بايد گام هاي خود را با اختيار و كنترل شده بردارد و به دليل همين كنترل حركت است كه شخص بايد به ميزان سرعت خود دقت نمايد. معروف است كه كاميون با هر دنده اي كه در سربالايي مي رود حداكثر با يك دنده سبك تر از آن در سرازيري به آن توجه كند و همچنين به استراحت در سرازيري به همان اندازه استراحت در سربالايي اهميت دهد.

تنفس صحيح در كوه
تنفس بايد عميق و به طريقه صحيح صورت گيرد برخلاف آن چه اكثر اشخاص انجام مي دهند حجم شش ها نبايد از طرفين افزايش يابد در اثر اين نوع تنفس غلط حجم قفسه سينه افزايش مي يابد.
در تنفس صحيح حجم شش ها از ناحيه تحتاني افزايش يافته كه اين امر با افزايش حجم شكم همراه است. اين شكل تنفس در ناحيه شكم به صورت ضربان مشخص و روشني قابل رؤيت مي باشد.

لذا از نظر راحتي هيچ وقت نبايد كمر را محكم با كمربند و مانند آن بست، كمربند مي بايد در پايين ترين حد ممكن بسته شود، در اين روش بايد سعي گردد هواي دم به تحتاني قسمت ريه ها هدايت و انباشتگي ريه ها از هواي دم انجام پذيرد. عمل بازدم بعد از يك مكث چند ثانيه اي و حداقل سه ثانيه به دنبال عمل دم با فشار پرده ديافراگم به قسمت تحتاني شش ها به طور كامل با حداكثر تخليه صورت بگيرد.

منبع: سایت نشاط کوهستان و وبلاگ گروه کوهنوردی همنورد

معرفي سايت indoorclimbing:

معرفي سايت indoorclimbing:

www.indoorclimbing.com

موضوع این سایت سنگنوردی داخل سالن و صعودهای ورزشی است. صفحه اول آن به معرفی سنگنوردی پرداخته است سپس یک دیواره مصنوعی سنگنوردی و وسایل مورد نیاز سنگنوردی را توضیح می دهد و در ادامه بخش های مختلف سایت که شامل بازی آنلاین سنگنوردی- فهرست سالنهای سنگنوردی دنیا- طریقه ساخت دیواره سنگنوردی- طریقه ساخت دیواره کمپوس بورد- تمرینات سنگنوردی- گره های سنگنوردی- بدنسازی در سنگنوردی و رژیم غذایی در سنگنوردی را معرفی کرده است.

 سایت indoorclimbing شامل پنج قسمت اصلی زیر است:

۱- Cyber Climber

این قسمت مربوط به بازی سنگنوردی است که بوسیله آن می توان انواع مسیرها را طراحی و تکنیکهای مورد نظر را در آن اجرا نمود

۲- Climbing Wall listing

این قسمت شامل فهرست دیواره های سنگنوردی دنیا است که حتی نام دو سالن سنگنوردی اصفهان و شماره تماس آنها را نیز دارد

۳- Build a Climbing wall

در این قسمت روش ساختن یک دیواره مصنوعی سنگنوردی در خانه را توضیح داده است.

۴- Climbing Traning

در این بخش انواع تکنیکهای سنگنوردی و وسایل مورد نیاز برای طراحی تمرینی آنها را توضیح داده است.

۵- Climbing Gear

در این قسمت انواع وسایلی که در یک برنامه سنگنوردی استفاده می شود را به تفصیل شرح داده است.

با تشکر از وبلاگ اسپادانا                   برداشت از انجمن پزشکی کوهستان

کمتر از غذاهای کنسروی در برنامه های کوهنوردی استفاده نمایید

کمتر از غذاهای کنسروی در برنامه های کوهنوردی استفاده نمایید:

کمتر از غذاهای کنسروی در برنامه های کوهنوردی استفاده نمایید:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: افرادی که به طور مرتب از مواد غذایی کنسرو شده استفاده می‌کنند، بیشتر از دیگران در معرض خطرات ناشی از “بیسفنول آ” قرار دارند.

پژوهشگران صنایع غذایی می گویند ماده شیمیایی “بیسفنول آ” که در ساخت قوطی‌های کنسروی بکار برده می‌شود برای بدن بسیار مضر است . آنان عنوان کرده اند مصرف غذاهای کنسرو شده ، میزان ماده سمی “بیسفنول آ” در بدن را افزایش می دهد.

 اگر غلظت “بیسفنول آ” زیاد باشد، می‌تواند روی کیفیت اسپرم در مردان تأثیر منفی بگذارد و در زنان نیز احتمال ناباروری را افزایش دهد. افزایش وزن، ابتلا به دیابت و بیماری‌های قلبی-عروقی نمونه‌هایی دیگر از عوارض جانبی “بیسفنول آ” هستند.

تنها صرف دو وعده سوپ از قوطی کنسروی می‌تواند میزان ماده سمی “بیسفنول آ” را در بدن چند برابر کند. این ماده در جدار داخلی قوطی‌های نوشیدنی و کنسروها وجود دارد و برای ساخت انواع پلاستیک با کاربردهای مختلف استفاده می‌شود.

در حال حاضر در اروپا روی شیشه‌های شیر و پستانک با حروف بزرگ روی عدم وجود “بیسفنول آ” در ساخت این محصولات تأکید می‌شود. این ماده شیمیایی گویا بویژ برای نوزادان و کودکان مضر است و آثار مخربی روی سیستم عصبی آنها می‌گذارد.

البته “بیسفنول آ” برای بزرگسالان هم می‌تواند خطرآفرین باشد. نتایج پژوهش‌های مختلف همواره نشان‌گر احتمال بالای خطرات جبران‌ناپذیر این ماده جنجال‌برانگیز برای انسان‌ها است.

وجود “بیسفنول آ” تنها به قوطی‌های کنسروی و شیشه ‌شیرها محدود نمی‌شود، بلکه برای ساخت اسباب‌بازی‌های پلاستیکی، بسته‌‌بندی‌های مواد غذائی و اشیاء دیگری که ما به طور روزمره با آنها در تماس هستیم نیز از این ماده سمی استفاده می‌شود.

میزان بالای “بیسفنول آ” در بدن پس از صرف غذاهای کنسروی

تیمی پژوهشی متشکل از محققان آمریکایی به سرپرستی “جنی کاروایل” Jenny Carwile در این زمینه به نتایج جدیدی دست یافته‌اند. آنها ۷۵ داوطلب را به دو گروه تقسیم کردند. یگ گروه برای ناهار یک وعده سوپ کنسروی و گروه دیگر سوپ تازه دریافت می‌کردند. پس از دو روز گروه‌‌ها برنامه‌ی غذایی خود را با هم عوض کردند تا هر دو گروه از لحاظ دریافت “بیسفنول آ” پیشینه‌ای مشابه داشته باشند. به غیر از این وعده غذایی هر کدام از داوطلبان اجازه داشتند در طول روز هر غذایی که می‌خواهند بخورند.

در روز چهارم و پنجم داوطلبان باید آزمایش ادرار می‌دادند. در ۵۸ نفر از داوطلبان، مدت کوتاهی پس از صرف سوپ تازه همچنان “بیسفنول آ” در ادارشان مشاهده شد. اما پس از صرف سوپ کنسروی در ادرار تمام داوطلبان این ماده شیمیایی به میزان بالایی وجود داشت.

در ادرار داوطلبانی که سوپ تازه خورده بودند میزان “بیسفنول آ” ۱.۱ میکروگرم در لیتر بود، در حالی که میزان این ماده در ادرار داوطلبانی که سوپ کنسروی خورده بودند ۲۰.۸ میکروگرم در لیتر بود.

این محققان آمریکایی خود از نتیجه این آزمایشات شگفت‌زده شدند. آنها در مجله علمی Jama نوشته‌اند: «میزان تراکم “بیسفنول آ” که پس از خوردن غذا از قوطی‌های کنسروی در این آزمایش مشاهده شده، بیشترین حدی است که تا به حال اندازگیری شده است.»

احتمالا تراکم بسیار زیاد “بیسفنول آ” در ادرار پس از مصرف غذاهای کنسروی موقت است، اما به هر حال نتایج این آزمایش بویژه برای افرادی که به طور مرتب مواد غذایی کنسرو شده مصرف می‌کنند مهم است .

منبع:pezeshk.us و http://khorramalpine.com/

 مراسم چهارمین سالگرد زنده یاد مقبل هنر پژوه

مراسم چهارمین سالگرد زنده یاد مقبل هنر پژوه

زمان:روزجمعه27 ابانماه ساعت 9.30

مکان:سالن اجتماعات سیمرغ

لوازم مورد نیاز یک کوهنورد:

لوازم مورد نیاز یک کوهنورد:

لوازم کوهنوردی همیشه جزو مهمترین ابزار و لوازم مورد نیاز یک کوهنورد جهت رفاه، آسایش و ایمنی یک کوهنورد است. در اینجا توضیحات مختصری در زمینه انتخاب لوازم مورد نیاز خود می یابید:

کاپشن، شلوار، کلاه:

در حالت کلی، جنس کاپشن و شلوار باید حتما از پارچه بادگیر با درصد بین 60تا70 درصد باشد تا بدن بتواند تنفس کند و ذرات عرق را دفع کند. اما اگر اهل کوه‌نوردی حرفه‌ای هستید یا دست‌کم می‌خواهید به جرگه‌ حرفه‌ای‌ها بپیوندید، بهتر است از لوازم زیر استفاده کنید:
1 - استرچ 2- پلار یا پر 3- گورتکس
استرچ: از نوع نایلون است که برای حفظ عضلات، پوشش اولیه بدن را تکمیل می‌کند. 
پلار یا پر: پلار الیافی مصنوعی مانند پر و پشم است که کار گرم کردن بدن را انجام می‌دهد ولی سبک‌تر از پر است، دیرتر خیس و زودتر هم خشک می‌شود. یک نوع پلار هم در بازار موجود است که «وینک» نام دارد و ضدآب است.
گورتکس: این آخرین پوشش است که باعث می‌شود تا رطوبت و آب به بدن نفوذ نکند. جنسش هم از الیاف کربنی است. انتخاب کلاه هم بسته به نوع فصل و کوه متفاوت است. اگر به منطقه سردسیر می‌روید، حتما یک کلاه پشمی با خود ببرید. در مناطق گرم نیز به دلیل تابش مستقیم و زیاد نور آفتاب، از یک کلاه لبه‌دار استفاده کنید.

گتر و جوراب:
جوراب علاوه بر اینکه باعث گرم کردن پاها می‌شود، مانع از اصطکاک بین پا و کفش نیز می‌شود که این موضوع بیشتر ویژگی جوراب‌هایی است که از الیاف مصنوعی و پشم درست شده‌اند. بهتر است از جوراب‌های نخی استفاده نکنید چون خیس شده و باعث تاول زدن پا می‌شود.

بعضی کوه‌نوردان 2 نوع جوراب می‌پوشند که جوراب اول یک جوراب نازک نخی است که رطوبت و عرق را از پا می‌گیرد و جوراب دوم -که کلفت‌تر و ضخیم‌تر است و روی جوراب اول پوشیده می‌شود- عرق را از جوراب اول می‌گیرد و در نتیجه لایه‌ای کف پا به وجود می‌آید. گتر نه تنها باعث گرم شدن قسمت پایینی پا شده بلکه مانع نفوذ خاک، سنگ، برف، گل و ... به کفش می‌شود؛ مخصوصا برای کسانی که نمی‌خواهند چیزی به جز پایشان در کفش‌شان باشد! در کل 3 نوع گتر وجود دارد:

۱.گتر سوپر 2.گتر بلند 3. گتر کوتاه
گتر سوپر علاوه بر پوشاندن و گرم نگه داشتن قسمت پایینی پا، روی کفش هم می‌آید و خود پا را هم گرم نگه می‌دارد. این نوع از گتر، مناسب مکان‌های برفی است. گتر بلند مناسب صعود‌های سنگین است. گتر کوتاه حداکثر 12 تا 15 سانتی‌متر از کفش را می‌پوشاند که برای صعودهای عادی و یکروزه مناسب است.

در برنامه‌های کوتاه هم می‌شود از یک جفت زانوبند محکم و سفت به عنوان گتر استفاده کرد.

کوله:
در برنامه‌های یکروزه یا کمتر لازم نیست حتما یک کوله‌پشتی با کلی وسیله با خود حمل کنید. از یک کیف کمری کوچک نیز می‌شود استفاده کرد. در برنامه‌های چند روزه به دلیل اینکه امکان دارد دسترسی به منابع غذایی غیر ممکن باشد، باید یک کوله با خودتان ببرید. کوله کوه‌پیمایی از جنس پارچه‌های ضدآب و مقاوم ساخته می‌شود. وزن کوله باید به گونه‌ای باشد که به کمر فشار نیاورد و خسته کننده نباشد.

اگر بخواهید یک برنامه چند روزه بروید و تمام وسایل کوهپیمایی را با خود ببرید و از آمادگی جسمانی خوبی هم بهره‌مند باشید باید حداکثر حجم کوله‌پشتی‌تان معادل25 تا 30 لیتر باشد. برای خرید آن به نکات زیر توجه کنید:

1. پارچه کوله باید کاملا محکم، ضخیم و از جنس برزنت و دارای یک لایه نایلونی باشد.
2. رنگ آن برخلاف کوله‌های نظامی و شکاری که مناسب استتار است، باید از دور به خوبی دیده شود؛ رنگ‌هایی مانند زرد، نارنجی و قرمز.
3. از محکمی دوخت آن مطمئن شوید.
4. بین بدن شما و کوله فاصله باشد (برای اینکه هوا جریان پیدا کند و مانع عرق کردن شود).
5. به قیمت فکر نکنید و بیشتر به کیفیت، دوام، راحتی و وزن کم آن بها دهید.

کفش:
برای یک‌بار هم که شده، واقعا کفش کوه‌نوردی بپوشید. همیشه این عادت را داشته‌ایم که کهنه‌ترین کفش را برای کوه انتخاب کنیم.

بهترین نوع کفش برای کوه، پوتین است، به دلیل اینکه مقاوم است، تخت مناسبی دارد و به‌خوبی می‌تواند مراقب مچ پا و خود پا باشد. کفش کوه نه آن‌قدر باید تنگ باشد که ایجاد ناراحتی کند و نه گشاد باشد که باعث تاول شود.

رویه آن می‌تواند، هم از جنس طبیعی چرم باشد و هم از جنس مواد مصنوعی. چرم طبیعی بسیار مناسب است، به دلیل اینکه قابل انعطاف است و به خوبی عمل تهویه را انجام می‌دهد. امروزه کمتر از این نوع کفش استفاده می‌کنند ولی چرم هم طرفداران خودش را دارد. پس از هر بار استفاده باید کفش را شست، قالب زد (به ویژه در کفش‌های چرمی) و سپس در هوای آزاد و دمای متعادل خشک کرد و واکس زد تا انعطاف خود را از دست ندهد.

چادر:
چادر یکی از مهم‌ترین وسایل درکوه‌نوردی است، به دلیل اینکه در مقابل گرما، سرما، باران، برف و ... از ما به‌خوبی مراقبت می‌کند. 
پس با انتخاب یک چادر خوب می‌توان در کمترین زمان خود را در مقابل خطرات حفظ کرد. 
3 نوع چادر وجود دارد:

1 ـ چادر اسکلتی یا تونلی: برای برپا کردن این چادر باید ابتدا میله‌های چادر را وصل و سپس به زمین محکم کرد و بعد خود چادر- که معمولا از جنس برزنت است- را روی اسکلت و کف زمین انداخت. این نوع چادر سنگین است و برای حمل آن باید از قاطر یا وسیله نقلیه مناسب استفاده کرد.

2. چادر خیمه‌ای: این چادر دارای تیرک‌هایی در وسط است که خود چادر روی تیرک‌ها می‌افتد و به زمین میخ می‌شود. جنس آن امکان دارد هم از نایلون باشد و هم از برزنت. وزنش بین 2 تا 4 کیلوگرم است و به دلیل جمع و جور بودن، برای کوهپیمایی بسیار مناسب است.

3. چادر فنری یا گنبدی: دارای 2 تیرک است که به راحتی سر هم می‌شود. این دو تیرک به صورت ضربدری روی هم قرار می‌گیرد و انتهایشان به قلاب چادر متصل می‌شود. این نوع چادر سبک، تقریبا کم حجم و کوچک بوده و جنس آن اکثرا از نایلون است. برای استقرار بهتر آن و مقاومتش در برابر باد، بهتر است به زمین محکم بسته شود.

کیسه خواب:
کیسه خواب یک جزء مهم و اساسی در کوهنوردی به حساب می‌آید، به دلیل اینکه هم مانع نفوذ رطوبت می‌شود و هم در مقابل سرما از ما مراقبت می‌کند. از همه مهم‌تر اینکه هیچ‌کس از یک خواب راحت در یک کیسه خواب گرم و نرم بدش نمی‌آید.

در یک کوه‌پیمایی یکروزه یا کمتر که زمان رفت و برگشت مشخص است، نیازی به کیسه خواب نیست. در تابستان زیر سایه یک درخت و در زمستان کنار آتش می‌توانیم خواب لذت‌بخش کوتاهی داشته باشیم اما در سفر‌های چند روزه، حتما به یک کیسه خواب نیاز خواهیم داشت. کیسه خواب با ظرفیت‌های یک و دو نفره طراحی می‌شود و در 2جنس متفاوت پر(قو یا مرغ) و الیاف مصنوعی (پشم شیشه) موجود است.

کیسه خواب پر، گرم و نرم‌تر است ولی حجم بیشتری را داراست، برعکس پشم شیشه حجم بسیار کمتری دارد، سبک‌تر است و شست‌و شوی راحت‌تری دارد ولی به گرمی پر نیست. 
با بدنی عرق کرده و خیس داخل کیسه خواب نخوابید و هنگام خواب منافذ آن را کاملا نبندید تا رطوبت در آن جمع نشود.

عینک:
برای خرید یک عینک آفتابی ارزان با ظاهری گول زننده، بهترین راه کنار خیابان است. از یک دستفروش می‌توان یک عینک 2 تا3 هزار تومانی خرید که البته این‌کار اشتباه محض است. شاید تنها فایده‌اش این باشد که اگر عینک شکست یا گم شد، دلتان نسوزد! با خرید این عینک‌ها، چشمتان را به تدریج ضعیف می‌کنید، پس واقعا عینک را جدی بگیرید.
یک عینک مناسب برای کوه عینکی است که:
1 . امواج ماورای بنفش را تا حد زیادی کم کند.
2. اختلاف سطح در دید ایجاد نکند.
3. به درستی روی صورت بنشیند و فیکس شود.
4.در برابر باد و توفان مقاوم باشد.
5. چشم‌ها را در برابر خار و خاشاک یا ذرات یخ محافظت کند.
6. اطرافش پوشیده باشد (برای مناطقی که امکان کولاک در آن وجود دارد).
عینک خوب متاسفانه نوع ایرانی ندارد و قیمت نوع خارجی آن بین 15 تا 300 هزار تومان است.
ـ اگر ارتفاع زده شدید، حرکت را کندتر کنید و به آرامی بالا بروید در صورت تشدید، سریع ارتفاع را کم کنید.
- درصورت بروز سردردهای جزئی می‌توان از مسکن استفاده کرد (سردرد در ارتفاعات بسیار شایع است و دلیل آن کمبود اکسیژن است).
ـ اگر هوا گرم بود، در فواصل معین و در مکانی خنک استراحت کنید که گرما‌زده نشوید.برداشت از پزشکی کوهستان

این روزها مراقب یخ زدگی اندامها در کوهنوردی باشیم:

این روزها مراقب یخ زدگی اندامها در کوهنوردی باشیم:

این روزها بیشتر مراقب یخ زدگی اندامها در کوهنوردی باشیم:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: این روزها شرایط زمستانی بر مناطق کوهستانی حکم فرما شده. سرما در ارتفاعات بلند همراه با باد، شرایط ویژه بروز یخ زدگی اندامها را فراهم می کند. یک بی احتیاطی ساده می تواند منجر به سرمازدگی و یخ زدگی اندامها شود و در صورت بروز چنین شرایطی شاید فرد ماه ها از پرداختن به ورزش کوهنوردی محروم شود. و یا اینکه فرد برای تمام عمر از ورزش کوهنوردی جدی محروم شود و یا از عوارض طولانی مدت آن رنج ببرد. باید در چنین شرایطی قبل از اینکه دچار حادثه شویم با فراگیری اطلاعات لازم از آن پیشگیری کنیم. یکی از این پیشگیریها داشتن یک کفش مناسب صعود در این فصل است. تجهیزات حرفه ای می تواند ما را در مقابل شرایط سخت زمستانی مقاوم کند. در اینجا به اطلاعات مختصری در برخورد با یخ زدگی اندامها می پردازیم(دکتر حمید مساعدیان - عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی):

 یخ زدگی اندامها اصطلاحی است که برای  آسیب های ناشی از سرما یعنی دمای پایین تر از نقطه انجماد به کار می رود. شدت سرمازدگی اندامها به درجه حرارت محیط، طول زمان در معرض قرار گرفتن و شدتوزش باد دارد. در این شرایط، رطوبت هوا هم یک عامل مهم است.

هر چه سرعت باد بیشتر باشد، احتمال سرمازدگی و یخ زدگی اندامها بیشتر می شود. وقتی درجه حرارت محیط در آب وهوای بدون باد 10 درجه زیر صفر باشد، اگر باد با سرعت10 متر بر ثانیه بوزد، درجه حرارت به 30 درجه زیر صفر می رسد. حالا شما توجه کنید در ارتفاعات بالا که سرعت باد بسیار بیشتر از این خواهد بود چه اثری می تواند روی کوهنورد داشته باشند.

سرما زدگی موضعی:

علائم و نشانه ها :

* پوست موضع سفید و کرخت می شود، اگر چه فرد ممکن است متوجه نباشد که چه اتفاقی افتاده است.

*معمولا درد سوزشی به طور موضعی و تدریجی ایجاد می شود، البته اگر سرما شدید باشد ممکن است این علامت ایجاد نگردد،  چرا که تمام حس موضع از بین رفته و بافت کاملا یخ زده است.

درمان
فرد سرمازده باید:

-بهر صورت ممکن سعی کنید از تماس بیشتر با سرما در امان باشید

قسمت سرما زده توسط گرمای بقیه ی قسمت های بدن گرم شود. دست گرم را می توان روی گونه یا بینی سرما زده قرار داد، دست سرما زده را می توان زیر بغل یا روی پوست شکم گذاشت. در شرایط بحرانی در مخیطی امن پای سرمازده را می توان روی پوست شکم همنورد خود قرار داد.

-هرگز از برف برای ماساژ پوست و بافت یخزده و سرمازده استفاده نشود.

-قسمت سرما زده را نباید روی آتش گرفت، زیرا حس پوست به علت سرمازدگی مختل شده است و بنابراین احتمال سوختگی وجود دارد.

توضیح عکس: این عکس متعلق به یکی از کوهنوردان تهرانی است که متاسفانه در اثر بی احتیاطی و نداشتن کفش مناسب در مسیر بارگاه جنوبی دماوند دچار یخ زدگی هر دو پا گردیده و بعلت نداشتن اطلاعات کافی، بعد از یخ زدگی هر دو پا بوسیله آتش اقدام به گرم کردن پاها نموده و شدت صدمه را دوچندان نموده است و بعد از دو ماه در نهایت هر دو پای کوهنورد مزبور از ناحیه انگشتان(هر ده انگشت پاها) قطع گردیده است.

سرپرست تیم یا مسئول گروه باید:

- فرد سرما زده را باید هر چه سریعتر به یک محل دور از سرما و باد(چادر یا پناهگاه) منتقل کند.
اگر مطمئن نیستید که بتوانید از محیط سرما خارج و دور شوید، پاهای سرمازده را گرم نکنید زیرا با پای سرمازده بدون احتمال آسیب بیشتر می توان برای مدتی کوهپیمایی کرد، ولی اگر پاها گرم شوند، درد شدیدی ایجاد می شود و راه رفتن را بسیار مشکل می شود ضمنا بافتی که یکبار یخ زده و گرم شود و در اثر بی احتیاطی دوباره یخ بزند آسیب بافتی به عضو بسیار بیشتر خواهد بود. در پناهگاه برای درمان سرمازدگی موضعی از  آب گرم(40 درجه سانتی گراد ) می توان استفاده کرد.

عوارض اگر بعد از چند ساعت یا چند روز، در محل سرمازده تاول ایجاد شد، از دستکاری آن خودداری شود. زیرا پوست سطح تاول بهترین مانع در راه عفونت است. عارضه طولانی مدت سرمازدگی، حساسیت شدید پوست آن قسمت به سرما، تعریق و درد های سوزشی است.

تدوین: دکتر حمید مساعدیان - مدیر مسئول انجمن پزشکی کوهستان ایران

معرفی کتاب " سرمازدگی و یخ زدگی":

معرفی کتاب "سرمازدگی اندامها (یخ زدگی موضعی)" :

این کتاب که به یکی از شایع ترین بیماری های ورزش کوهنوردی می پردازد حاصل تجربیات چندین ساله مولف بوده و در آن مباحث متنوعی از  جمله: علل بروز بیماری یخ زدگی در ورزش کوهنوردی، فیزیو پاتولوژی بیماری، شیوع و بروز آن در بین کوهنوردان، درجه بندی بیماری، راه های پیشگیری و درمان بیماری، توصیه ها و سفارشات لازم در ورزش کوهنوردی، دارو درمانی و درمان های نوین این بیماری و مباحث رایجی که در زمینه این بیماری وجود دارد به رشته تحریر در آمده است.

این کتاب در زمینه بیماری یخ زدگی و سرمازدگی ارگانهای بدن در نوع خود از معدود کتاب های موجود در زمینه انتشارات کوهنوردی در ایران و جهان می باشد که با پیش گفتاری از دکتر بودا باسنیات رئیس کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی شروع می گردد.

 

مخاطبین این کتاب کوهنوردان، اسکی بازان، طبیعت گردان، گردشگران طبیعت، راهنمایان کوهستان، مربیان کوهنوردی و نیروهای نظامی و افرادی که در معرض بروز این بیماری هستند می باشد.

امید است کوهنوردان عزیز با مطالعه آن از اطلاعات کافی این بیماری برخوردار گردیده تا کمتر در معرض چنین بیماری شایع و ناخوشایندی قرار  گیرند.

مولف: دکتر حمید مساعدیان

انتشارات: ایران سنجش

تعداد صفحات کتاب: ۱۰۰ صفحه

برداشت از انجمن پزشکی کوهستان